خانه / سلامت / بازنشستگی؛ دریچه‌ای به سمت مسافرکشی!

بازنشستگی؛ دریچه‌ای به سمت مسافرکشی!

سلامت نیوز: بازنشستگی در گذشته باعث شادی می‌شد و فرد به دلیل فراغت از کار می‌توانست وقت بیشتری را با خانواده بگذراند و ادامه زندگی خود را در آرامش سپری کند، اما امروز ورق برگشته و زمانی که پای درد دل بازنشسته‌ها می‌نشینیم، اثری از فراغت و آرامش مشاهده نمی‌شود. پایین بودن حقوق بازنشستگی و بالا بودن مخارج زندگی، بسیاری از بازنشسته‌ها را دوباره وارد بازار کار می‌کند، اما نه مشاغل سطح بالا؛ بسیاری از مسافرکش‌هایی که مردم را در سطح شهر جابه‌جا می‌کنند، همان شاغلان دیروز هستند که پایین بودن حقوق بازنشستگی، آنها را صبح تا شب پشت فرمان ماشینشان نگه می‌دارد.

به گزارش سلامت نیوز، روزنامه آرمان نوشت: کافی است پای درد دل بازنشسته‌ها بنشینید تا متوجه شوید استرس ناشی از نداشتن حقوق کافی، گرانی خدمات بهداشتی و درمانی، ناکارآمدی بیمه‌های درمانی و گرانی روزانه مواد غذایی و کالاهای اساسی چه بر سر پدران و مادران این سرزمین می‌آورد. وضعیت نامطلوب زندگی چنان عرصه را بر این عزیزان تنگ کرده که پس از بازنشستگی و به جای استراحت بعد از ۳۰ سال کار مداوم به دنبال شغل جدید مانند مسافرکشی،‌ فعالیت در آژانس‌ها، دستفروشی، ‌نگهبانی و… بوده تا پیش خانواده شرمنده نشوند. بازنشسته‌ها در تمام طول سال‌های کاری،‌ حق بیمه خود را برای داشتن زندگی بهتر پس از اتمام مدت خدمت، پرداخت می‌کنند، اما نمی‌دانند که حقوق در نظر گرفته شده برای آنها به عنوان مستمری بازنشستگی هیچ تناسبی با هزینه‌های جاری زندگی ندارد و گویا مسئولان و تصمیم‌گیران تا به حال اطلاعی از هزینه‌های واقعی،‌ تورم، ‌گرانی و… نداشته اند که چنین ارقامی را مصوب و برای پرداخت ابلاغ می‌کنند. وضعیت تاسف‌بار کیفیت زندگی بازنشسته‌ها آن‌چنان وخیم است که در خرداد۹۵، علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی بیان کرد؛ با شکاف ۶۷ درصدی مزد تا تورم طی ۸ سال گذشته هنوز نتوانسته‌ایم یک زندگی با کرامت برای بازنشستگان ایجاد کنیم. به گفته او، الگوی افزایش پلکانی حقوق بازنشستگان پس از بررسی‌ها و قراردادن الگوهای مختلف به تصویب دولت رسید که این افزایش حقوق‌ها، باید به جبران عقب افتادگی حقوق از نرخ تورم سال گذشته، از رتبه‌های پایین شروع شود. البته با وجود گذشت بیش از ۸ ماه از این سخنان هنوز هیچ اتفاق مثبتی برای افزایش کرامت بازنشستگان نیافته و مشکلات به قوت خود باقی است.

شروع بازنشستگی برای من شروع مسافرکشی بود

«حقوقم کفاف زندگی‌ام را نمی‌دهد. اجاره مسکن، هزینه دانشگاه فرزندان، هزینه‌های دارو و درمان، هزینه‌های خورد و خوراک و هزینه‌های دیگر. با این حقوق البته دیگر جایی برای هزینه‌های دیگر باقی نمی‌ماند. از قدیم نگران دوران بازنشستگی بودم.» اینها بخشی از صحبت‌های محمود ۷۰ ساله است. بازنشسته‌ای با دلی پر از بازنشستگی. او را در پارک می‌بینم. درحالی‌که در زیر سایه درختی بر نیمکتی تکیه زده است از مشکلاتش برای ما می‌گوید: مشکلات ما زیاد است و حقوق ما کم. به عبارتی همان حقوق معروف بخور و نمیر را می‌گیریم. وقتی بازنشسته می‌شویم خرجمان زیادتر هم می‌شود. باید برای دید و بازدیدهای آخر هفته کلی هزینه کنیم و برای نوه و نتیجه‌هایمان هم هدیه‌ای آماده داشته باشیم، اما چیزی برای پس‌انداز باقی نمی‌ماند که هیچ، برای خرج ماهانه هم کم می‌آوریم. او ادامه می‌دهد: همیشه نگران این دوران بودم؛ هرچند که به این دوران، دورانی طلایی می‌گویند، اما این دوران طلایی بدون آرامش خیال، آسایش خاطر و با نگرانی و استرس رنگ خود را باخته و به دورانی تلخ تبدیل‌ شده است. دورانی که برای گذران آن مجبور هستیم در گرما و سرما به مسافرکشی روی‌آوریم. این دیگر دوران طلایی نام ندارد؛ اما مشکل اصلی ما این است که حقوق ما از تورم جامانده است. تورم به‌ پیش می‌رود و حقوق ما توان رساندن خود را به آن ندارد. سر می‌چرخانم و اسماعیل را پیدا می‌کنم. او هم درد دل زیاد دارد. اسماعیل که ۶۵ ساله و بازنشسته آموزش‌ و پرورش است، از حقوق کم بازنشستگی می‌نالد. او می‌گوید: به نظر من بازنشستگی یعنی فراغت از غم و کار و استرس. وقتی بازنشسته می‌شوید دیگر نباید نگران هیچ‌چیزی باشید. یعنی می‌توانید به علایق خود بپردازید، می‌توانید هر زمان که خواستید بخوابید و هرزمان که خواستید بیدار شوید. هر زمان که خواستید با دوستان خود قرار ملاقات بگذارید و هر زمان خواستید با خانواده خود به مسافرت بروید، اما واقعیت این نیست. در کشور ما بازنشستگی یعنی شروع مشکلات و دغدغه‌ها به همراه ناتوانی‌های کهولت سن. من نیز همانند بسیاری از بازنشستگان نه از بازنشستگی خوشحال شدم و نه بعد از بازنشستگی بیکار. در هر حال زندگی خرج دارد و وظیفه تامین مخارج زندگی به عهده من است. شروع بازنشستگی برای من شروع مسافرکشی بود. ماشینی تهیه کردم و به مسافرکشی مشغول شدم چراکه حقوق بازنشستگی کفاف مخارج ده روز را می‌دهد و بس.

سالمندان قصد ترک شغل ندارند

بررسی نتایج آخرین بررسی‌های میدانی وضعیت شاغلان ۱۰ ساله و بیشتر بر حسب مدت اشتغال در شغل اصلی سال ۱۳۹۳ نشان می‌دهد از ۲۱.۳ میلیون نفر شاغل در کشور طول مدت اشتغال در شغل اصلی برای بالغ بر ۱۱.۸ میلیون نفر از شاغلان کشور ۵۵.۱ درصد در دهه اول اشتغال است. همچنین طول مدت اشتغال در شغل اصلی برای حدود ۵ میلیون نفر از شاغلان کشور ۲۳.۵ درصد در دهه دوم اشتغال است. به بیان ساده تر، در حال حاضر ۵ میلیون نفر از نیروی شاغل در بازار کار ایران بیش از ۱۰ سال سابقه کار دارند. از سویی، طول مدت اشتغال در شغل اصلی برای حدود ۲.۹ میلیون نفر از شاغلان کشور ۱۳.۷ درصد در دهه سوم اشتغال است. طول مدت اشتغال در شغل اصلی برای حدود ۱.۶ میلیون نفر ۷/۷ درصد در دهه چهارم اشتغال است؛ به این معنی که بازار کار سالمندان همچنان در ایران میلیونی است و آنها قصد ترک موقعیت شغلی خود را ندارند.

دوئل بر سر نان

همان‌طور که گفته شد، بسیاری از مسافرکشان به دلیل اینکه حقوق بازنشستگی، کفاف زندگی‌شان را نمی‌دهد، به سمت مسافرکشی می‌روند. مسافرکشی نه تنها برای بازنشستگان، بلکه برای جمعیت بیکاری که راهی جز این ندارند، به خانه آخر کسب درآمد تبدیل شده است. چند سالی است دعوای مسافربرهای شخصی با رانندگان تاکسی به یک موضوع مهم تبدیل شده است؛ درگیری‌هایی که به چاقوکشی و قمه‌کشی نیز ختم می‌شود و بعضا عاقبت هولناکی را رقم می‌زند. از آنجا که مردم برای رسیدن به مقصد در کوتاه ترین زمان ممکن به استفاده از مسافربرهای شخصی روی می‌آورند، همین امر باعث اعتراض رانندگان تاکسی می‌شود که تنها منبع درآمدشان از این راه است. دعوای مسافربرهای شخصی به معضلی تبدیل شده که انگار پلیس هم توان مقابله با آن را ندارد و بارها این مسافربرهای شخصی به تاکسیرانان حمله‌ور شده‌اند. نمونه‌ای از این درگیری‌ها را سال گذشته در پایانه قلهک مشاهده کردیم که طی آن تعدادی مسافرکش شخصی با چوب و چماغ به جان تاکسیرانان افتادند و آنها را مجروح کردند، البته پلیس پس از مدتی عاملان درگیری را شناسایی و دستگیر کرد. هر از چند گاهی از این دست خبرهای درگیری مسافربرهای شخصی به گوش می‌رسد که در آخرین نزاع شاهد دعوای مسافربرشخصی با پلیس و سپس ضرب و شتم راننده تاکسی با چاقو بودیم. اردیبهشت امسال در شمال غرب تهران در منطقه ۲ یک مسافربر شخصی به پلیس راهور و راننده تاکسی حمله ور شد و روی راننده تاکسی چاقو کشید. اسماعیل بیگی معاون سازمان تاکسیرانی تهران در این زمینه گفت: با پلیس امنیت مکاتبه‌ای داشته‌ایم و قرار شد به شکایت سازمان تاکسیرانی رسیدگی ویژه شود.

درباره ی ali

مطالب مرتبط

شب های خیس کودک!

سلامت نیوز-*دکتر سهراب نقی زاده: شب ادراری یکی از شایع ترین معضلات دوران کودکی است که خانواده ها با آن درگیر هستند و باعث اختلال در زندگی آنها می شود. به نوعی که اگر از پنجره خانه ای پتو یا تشکی مقابل آفتاب آویزان باشد، می توانیم حدس بزنیم که کودکی در این خانواده درگیر شب ادراری است. به گزارش سلامت نیوز به نقل از زندگی آنلاین، شب ادراری یکی از شایع ترین معضلات دوران کودکی است که خانواده ها با آن درگیر هستند و باعث اختلال در زندگی آنها می شود. به نوعی که اگر از پنجره خانه ای پتو یا تشکی مقابل آفتاب آویزان باشد، می توانیم حدس بزنیم که کودکی در این خانواده درگیر شب ادراری است. برای آنکه دلایل این معضل را بدانیم و از راهکارهای مقابله با آن آگاه شویم، با دکتر سهراب نقی زاده؛ متخصص ارولوژی گفتگو کردیم. یکی از مشکلاتی که در بین بچه ها زیاد مشاهده می شود و باعث اذیت خانواده ها می شود، شب ادراری است. شب ادراری در مورد بچه هایی گفته می شود که شب ها در خواب ادرار می کنند. شب ادراری زمان به خصوصی ندارد و امکان دارد چند روز یک بار یا هر روز اتفاق بیفتد. ریشه شب ادراری ژنتیکی است و معمولا در بین اعضای خانواده این بچه ها مانند پدر و مادر، خواهر و برادر، دایی و عمو یا دیگر بستگان نسبی سابقه شب ادراری وجود دارد. علت بروز شب ادراری بچه ها وقتی به سنین خاصی می رسند، باید بتوانند ادرار خودشان را تا رسیدن به سرویس بهداشتی کنترل کنند، اما بچه هایی که دچار شب ادراری می شوند، به دلیل آنکه برای تخلیه مثانه به سرویس بهداشتی مراجعه نمی کنند و ادرار خودشان را نگه می دارند، مثانه آنها خسته می شود و دچار معضل شب ادراری می شوند. در این قبیل بچه ها والدین با مراجعه به پزشک اعلام می کنند که بچه هنگام بازی لباس زیر خودش را خیس کرده، یعنی به جای آنکه برای تخلیه ادرار به سرویس بهداشتی مراجعه کند، ادرار خود را نگه می دارد و این به اندازه ای طول می کشد که بچه چکه ادراری دارد. در این بچه ها باید والدین آنها را وادار کنند که در طول روز ۵ تا ۶ بار به سرویس بهداشتی بروند و مثانه خودشان را خالی کنند تا مثانه خسته نشود. راهکارهای موثر برای کنترل شب ادراری ۱- مراجعه دائم کودک به سرویس بهداشتی کاری به این نداریم که بچه ادرار دارد یا ندارد، بلکه برای آموزش دادن به بچه و جلوگیری از نگه داشتن ادرار، باید بچه دائم به سرویس بهداشتی مراجعه کند و قبل از آنکه مثانه اش پر شود، آن را تخلیه کند. والدین می توانند آب را باز کنند تا از طریق صدای آب گوش بچه تحریک شود تا مثانه اش را تخلیه کند یا بخشی از بدن او را خیس کنند که باز هم می تواند محرک خوبی باشد. نگه داشتن بیش از اندازه ادرار باعث مثانه های بیش فعال در بچه ها می شود که می تواند زمینه ساز شب ادراری در بچه ها شود. ۲- کاهش مصرف مایعات قبل از خواب راهکار دوم برای کنترل شب ادراری، کاهش مصرف مایعات قبل از خواب است. والدین باید دو ساعت قبل از خواب، میزان مصرف مایعات بچه را کاهش دهند و از دادن میوه های آبدار مانند هندوانه و خربزه به بچه ها خودداری کنند و البته قبل از خواب مثانه بچه ها را خالی کنند تا بچه با مثانه خالی به رختخواب برود. ۳- تعیین ساعت شب ادراری در بچه ها بچه های مبتلا به شب ادراری خواب های عمیقی دارند. بنابراین والدین باید چندین روز بیدار بمانند تا متوجه شوند فرزندشان چه ساعت هایی رختخواب خود را خیس می کند. والدین باید برای همان ساعت ها بیدار شوند، فرزندشان را بیدار کنند و برای تخلیه مثانه به سرویس بهداشتی ببرند. وقتی این بچه یک ماه راس یک ساعت معین از خواب بیدار شود و به دستشویی برود، در اصطلاح روانشناسی شرطی می شود و قدرت ذخیره سازی مثانه اش بالا می رود. ۴- کم کردن حجم ادرار شبانه بچه ها با دارو درمانی موارد بسیاری داشته ایم که والدین دو ساعت قبل از خواب به بچه مایعات نداده اند، برای تخلیه مثانه قبل از خواب به سرویس بهداشتی برده اند و راس یک ساعت هم بچه را بیدار کرده اند، اما باز هم بچه شب ادراری داشته است. این قبیل بچه ها نیاز به دارو درمانی دارند و باید از طریق مصرف دارو، درمان شوند. داروی کنترل شب ادراری قرص های زیر زبانی مینیرین است. مینیرین باعث می شود حجم ادرار شبانه این بچه ها کم شود. این دارو بی خطر است و هیچ عارضه درمانی یا خطری ندارد. بسیاری از والدین بچه های مبتلا به شب ادراری به پزشک مراجعه و گلایه می کنند که وقتی همه روش های کنترل شب ادراری را انجام داده و موفق نشده اند و در نهایت با مصرف دارو، شب ادراری فرزندشان کنترل شده، به محض آنکه مصرف دارو را قطع می کنند، فرزندشان دوباره مبتلا به شب ادراری می شود. باید توجه داشت که دوره درمانی بچه های مبتلا به شب ادراری خاص است. پزشک به والدین اعلام می کند که بچه باید دو هفته داروی مینیرین را مصرف کند، اما اگر بچه در این مدت شب ادراری نداشت، نباید دارو قطع شود، بلکه باید میزان دوز دارو نصف گردد یا یک شب در میان به او داده شود و این روال چهار هفته ادامه یابد و بعد از آن به مرور زمان و با تاخیر در نوبت های مصرف، دارو را قطع کنیم. اگر این دارو سه یا چهار هفته به بچه داده و یک باره قطع شود، شب ادراری دوباره باز می گردد، بنابراین میزان مصرف و نحوه قطع دارو بسیار مهم است و باید تحت نظر پزشک و به مرور زمان قطع شود. وقتی بچه به صورت ناگهانی از این دارو محروم شود، احتمال بازگشت دوباره شب ادراری زیاد است. بچه هایی داریم که تا سنین ۱۰ سالگی مبتلا به شب ادراری می شوند، بنابراین بهتر است قبل از آنکه بچه به این سن برسد، در همان سنین کودکی برای کنترل شب ادراری عمل کنیم. *متخصص ارولوژی