خانه / سلامت / روش‌های آماده کردن فرزند اول برای ورود فرزند دوم

روش‌های آماده کردن فرزند اول برای ورود فرزند دوم

سلامت نیوز: فرزند اول به عنوان اولین ورودی جدید به خانواده برای پدر و مادرها متفاوت است. والدین و حتی خانواده های دختر و پسر همگی برای تولد اولین نوزاد لحظه شماری می کنند و همه محبت، عشق خود را در بالاترین حد به او به اشکال مختلف ابراز می کنند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از تبیان، با تولد فرزند دوم، فرزند اول احساس می کند آن محبت اولیه که فقط متعلق به او بوده حالا باید تقسیم شود و این موجب نارضایتی و بروز رفتارهایی از او می شود. باید فرزند اول را برای ورود خواهر یا برادر جدید چگونه آماده کرد؟

با ورود فرزند دوم، والدین شاهد رفتارهای عجیب و غریبی از فرزند اول خود هستند؛ لجبازی، حسادت، کشیدن دست و پای نوزاد، از مادر جدا نشدن، طلب شیشه شیر و پستانک کردن، داد و فریاد و بهانه‌گیری‌های نامعقول. این رفتارهای کودکان به جهت ورود تازه وارد، به علت آماده نبودن او برای پذیرش یک خواهر یا برادر جدید است.

اولین فرزند عموماً برای پدر و مادر حس و حال عجیبی دارد. آن‌ها همه شرایط را مهیا می‌کنند تا فرزندشان در بهترین شرایط قرار گیرد و احساس آرامش داشته باشد. پدر و مادربزرگ‌ها هم برای فرزند اول بسیار وقت می‌گذارند. کودک با بزرگ شدن این محبت و احساس را درک و همه آن را برای خود می‌خواهد. اگر احساس کند شخص دیگری در دایره محبت‌های فراوان والدین قرار گرفته است نسبت به او حسادت و حتی تمام تلاش کودکانه خود را برای از بین بردن شخص دیگر انجام می‌دهند.

حتی اگر زن و شوهر به یکدیگر محبت ورزند و فرزند احساس کند که نادیده گرفته می‌شود سریعا عکس‌العمل برای جلب توجه انجام می‌دهد. یا اگر دارای دخترعمو، دایی، خاله یا عمه باشد بر سر پدربزرگ و مادربزرگ‌ها نیز این قشرق‌ها را به پا می‌کنند. چگونه می‌توان فرزند اول را برای ورود یک خواهر و برادر جدید آماده کرد تا رفتارهای نامعقول او با تولد کمتر و پذیرش او به عنوان یک عضو جدید خانواده بیشتر شود؟

دروغ نگویید
ممکن است فرزندتان از شما بپرسد که چگونه برای او یک خواهر یا برادر آورده‌اید، داستان آوردن لک لک‌ها، خریدن از مغازه را فراموش کنید و متناسب با سن کودکتان او را از وجود یک خواهر یا برادر دیگر آگاه سازید. این آگاهی کاملا بسته به سن کودک شما دارد؛ اگر کودکتان کمتر از ۵ سال دارد تا دو ماهه دوم و یا سوم از گفتن خبر بارداری به او خودداری کنید چراکه آنها تحمل انتظار چندین ماهه برای تولد یک نوزاد را ندارند و ممکن است این لحظه شماری آنها را اذیت کند.

با کودک حرف بزنید
بپذیرید که کودکتان در هر رده سنی توانایی درک کردن برخی از مسائل را دارد. در ارتباط با دوران نوزادی خودش با او حرف بزنید، عکس‌های مربوط به آن دوران را به او نشان دهید. به او بگویید که توانایی غذا خوردن، راه رفتن، حرف زدن و… را در آن دوره نداشته و اکنون به حدی بزرگ شده که می‌تواند این کارها را خودش انجام دهد. کودکتان با صحبت‌های شما به این درک می‌رسد که آنقدر بزرگ شده که می‌تواند کارهای خودش را انجام دهد، و با ورود خواهر یا برادر جدید نباید برای انجام دادن کارهایی که در توان خودش است لجبازی کند.

همانگونه که خودتان با فرزند داخل شکم صحبت می‌کنید، از کودکتان بخواهید برای خواهر و برادرش شعر و داستانی که بلد است را تعریف کند.

همیشه نوزاد را «برادر یا خواهر کوچک‌تر» خطاب کنید تا کودکتان احساس کند در برابر عضو جدید مسئولیتی بر گردن دارد.

از کودک نظرخواهی کنید
اگر قرار است برای نوزاد جدید اتاق بچینید و وسایلی بخرید حتماً از نظرات کودک اول خود بهره ببرید. از خرید لباس تا اسباب بازی و سایر وسایل نوزاد او را همراه کنید تا احساس کند نقشی در تولد او داشته است. می‌توانید از او بخواهید یک وسیله به انتخاب و سلیقه کامل خود به عنوان هدیه برای خواهر یا برادرش خریداری کند تا موقع تولد به او بدهد. شما نیز می‌توانید یک هدیه از طرف نوزاد برای فرزند تهیه و با تولدش به او بدهید.

خاطره کودکی‌تان را تعریف کنید
اگر از دوران کودکی و همبازی شدن با خواهر و برادرهایتان خاطرات جالبی دارید برای فرزندتان تعریف کنید. از فرزندتان بخواهید بازی‎ها و کارهایی که دوست دارد با خواهر یا برادرش انجام دهد را به شما بگوید یا نقاشی بکشد.

پس از تولد نوزاد احساس حسادت در او شعله‌ورتر می‌شود، بیشتر احساس تنهایی و عدم توجه از سوی والدین را دارد. هدیه آوردن دوستان و آشنایان برای نوزاد جدید، فرزند اول را به مرز اذیت کردن و حسادت می‌کشاند. گرچه نوزاد نیز احساس مادر و پدری را متوجه می‌شود اما فراموش نکنید که فرزند اولتان بیشتر محبت و مهربانی را درک می‌کند. سعی کنید در این بازه زمانی تا می‌توانید او را در آغوش بگیرید، به او توجه کنید اما باج ندهید؛ عموماً والدین برای سهولت خود و آرام شدن کودک به او وعده خرید خوراکی، اسباب‌بازی یا پارک بردن و… را می‌دهند، این باج دادن در تکرار رفتارهای نادرست فرزند بیشتر اثرگذار است.

وقتی شما در ابتدا احساس بزرگ شدن را به فرزندتان داده باشید می‌توانید در نگهداری فرزند دوم از او کمک بگیرید. برای مثال از او بخواهید پوشک، لباس، یا هر وسیله موردنیاز نوزاد را از کمد برای شما بیاورد و برای این کمک کردن او را تشویق و از او تشکر کنید. در مقابل رفتارهای خشن کودک با نوزاد، واکنش نشان دهید از او بخواهید. در مقابل تکان دادن شدید، ضربه زدن یا فشار دادن نوزاد سکوت نکنید و متناسب باسن کودک از او بخواهید نباید چنین کاری را تکرار کند.

درباره ی ali

مطالب مرتبط

شب های خیس کودک!

سلامت نیوز-*دکتر سهراب نقی زاده: شب ادراری یکی از شایع ترین معضلات دوران کودکی است که خانواده ها با آن درگیر هستند و باعث اختلال در زندگی آنها می شود. به نوعی که اگر از پنجره خانه ای پتو یا تشکی مقابل آفتاب آویزان باشد، می توانیم حدس بزنیم که کودکی در این خانواده درگیر شب ادراری است. به گزارش سلامت نیوز به نقل از زندگی آنلاین، شب ادراری یکی از شایع ترین معضلات دوران کودکی است که خانواده ها با آن درگیر هستند و باعث اختلال در زندگی آنها می شود. به نوعی که اگر از پنجره خانه ای پتو یا تشکی مقابل آفتاب آویزان باشد، می توانیم حدس بزنیم که کودکی در این خانواده درگیر شب ادراری است. برای آنکه دلایل این معضل را بدانیم و از راهکارهای مقابله با آن آگاه شویم، با دکتر سهراب نقی زاده؛ متخصص ارولوژی گفتگو کردیم. یکی از مشکلاتی که در بین بچه ها زیاد مشاهده می شود و باعث اذیت خانواده ها می شود، شب ادراری است. شب ادراری در مورد بچه هایی گفته می شود که شب ها در خواب ادرار می کنند. شب ادراری زمان به خصوصی ندارد و امکان دارد چند روز یک بار یا هر روز اتفاق بیفتد. ریشه شب ادراری ژنتیکی است و معمولا در بین اعضای خانواده این بچه ها مانند پدر و مادر، خواهر و برادر، دایی و عمو یا دیگر بستگان نسبی سابقه شب ادراری وجود دارد. علت بروز شب ادراری بچه ها وقتی به سنین خاصی می رسند، باید بتوانند ادرار خودشان را تا رسیدن به سرویس بهداشتی کنترل کنند، اما بچه هایی که دچار شب ادراری می شوند، به دلیل آنکه برای تخلیه مثانه به سرویس بهداشتی مراجعه نمی کنند و ادرار خودشان را نگه می دارند، مثانه آنها خسته می شود و دچار معضل شب ادراری می شوند. در این قبیل بچه ها والدین با مراجعه به پزشک اعلام می کنند که بچه هنگام بازی لباس زیر خودش را خیس کرده، یعنی به جای آنکه برای تخلیه ادرار به سرویس بهداشتی مراجعه کند، ادرار خود را نگه می دارد و این به اندازه ای طول می کشد که بچه چکه ادراری دارد. در این بچه ها باید والدین آنها را وادار کنند که در طول روز ۵ تا ۶ بار به سرویس بهداشتی بروند و مثانه خودشان را خالی کنند تا مثانه خسته نشود. راهکارهای موثر برای کنترل شب ادراری ۱- مراجعه دائم کودک به سرویس بهداشتی کاری به این نداریم که بچه ادرار دارد یا ندارد، بلکه برای آموزش دادن به بچه و جلوگیری از نگه داشتن ادرار، باید بچه دائم به سرویس بهداشتی مراجعه کند و قبل از آنکه مثانه اش پر شود، آن را تخلیه کند. والدین می توانند آب را باز کنند تا از طریق صدای آب گوش بچه تحریک شود تا مثانه اش را تخلیه کند یا بخشی از بدن او را خیس کنند که باز هم می تواند محرک خوبی باشد. نگه داشتن بیش از اندازه ادرار باعث مثانه های بیش فعال در بچه ها می شود که می تواند زمینه ساز شب ادراری در بچه ها شود. ۲- کاهش مصرف مایعات قبل از خواب راهکار دوم برای کنترل شب ادراری، کاهش مصرف مایعات قبل از خواب است. والدین باید دو ساعت قبل از خواب، میزان مصرف مایعات بچه را کاهش دهند و از دادن میوه های آبدار مانند هندوانه و خربزه به بچه ها خودداری کنند و البته قبل از خواب مثانه بچه ها را خالی کنند تا بچه با مثانه خالی به رختخواب برود. ۳- تعیین ساعت شب ادراری در بچه ها بچه های مبتلا به شب ادراری خواب های عمیقی دارند. بنابراین والدین باید چندین روز بیدار بمانند تا متوجه شوند فرزندشان چه ساعت هایی رختخواب خود را خیس می کند. والدین باید برای همان ساعت ها بیدار شوند، فرزندشان را بیدار کنند و برای تخلیه مثانه به سرویس بهداشتی ببرند. وقتی این بچه یک ماه راس یک ساعت معین از خواب بیدار شود و به دستشویی برود، در اصطلاح روانشناسی شرطی می شود و قدرت ذخیره سازی مثانه اش بالا می رود. ۴- کم کردن حجم ادرار شبانه بچه ها با دارو درمانی موارد بسیاری داشته ایم که والدین دو ساعت قبل از خواب به بچه مایعات نداده اند، برای تخلیه مثانه قبل از خواب به سرویس بهداشتی برده اند و راس یک ساعت هم بچه را بیدار کرده اند، اما باز هم بچه شب ادراری داشته است. این قبیل بچه ها نیاز به دارو درمانی دارند و باید از طریق مصرف دارو، درمان شوند. داروی کنترل شب ادراری قرص های زیر زبانی مینیرین است. مینیرین باعث می شود حجم ادرار شبانه این بچه ها کم شود. این دارو بی خطر است و هیچ عارضه درمانی یا خطری ندارد. بسیاری از والدین بچه های مبتلا به شب ادراری به پزشک مراجعه و گلایه می کنند که وقتی همه روش های کنترل شب ادراری را انجام داده و موفق نشده اند و در نهایت با مصرف دارو، شب ادراری فرزندشان کنترل شده، به محض آنکه مصرف دارو را قطع می کنند، فرزندشان دوباره مبتلا به شب ادراری می شود. باید توجه داشت که دوره درمانی بچه های مبتلا به شب ادراری خاص است. پزشک به والدین اعلام می کند که بچه باید دو هفته داروی مینیرین را مصرف کند، اما اگر بچه در این مدت شب ادراری نداشت، نباید دارو قطع شود، بلکه باید میزان دوز دارو نصف گردد یا یک شب در میان به او داده شود و این روال چهار هفته ادامه یابد و بعد از آن به مرور زمان و با تاخیر در نوبت های مصرف، دارو را قطع کنیم. اگر این دارو سه یا چهار هفته به بچه داده و یک باره قطع شود، شب ادراری دوباره باز می گردد، بنابراین میزان مصرف و نحوه قطع دارو بسیار مهم است و باید تحت نظر پزشک و به مرور زمان قطع شود. وقتی بچه به صورت ناگهانی از این دارو محروم شود، احتمال بازگشت دوباره شب ادراری زیاد است. بچه هایی داریم که تا سنین ۱۰ سالگی مبتلا به شب ادراری می شوند، بنابراین بهتر است قبل از آنکه بچه به این سن برسد، در همان سنین کودکی برای کنترل شب ادراری عمل کنیم. *متخصص ارولوژی