خانه / سلامت / ساعت‌ها حبس در کنار داعش

ساعت‌ها حبس در کنار داعش

سلامت نیوز: ۵ ساعت حبس در یک اتاق در کنار تروریست های داعش، پشت دری که هر از گاه صدای پای فردی می‌آید، لگدی به در می‌زند و رگبار را به پیکره در می‌کشد.

به گزارش سلامت نیوز،روزنامه ابتکار نوشت: صدای تیر مدام به گوش می‌رسد و چند کلمه‌ای نامفهوم که میان افراد رد و بدل می‌شود. تنها یک «در» میان مرگ و زندگی فاصله است که اگر گشوده شود همه چیز تمام است، زندگی، خانواده، همسر، فرزند و … . خاطرات مثل یک فیلم روی پرده ذهن نمایان می‌شود و به یاد می‌آوری که امروز را مثل همیشه آغاز کرده‌ای: دفتر، ارباب رجوع، همکاران و بعد خانه. اما صدای رگباری که حتی اولش فکرش را هم نمی‌کردی آنقدرها مهم باشد همه چیز را عوض کرد. «۵ ساعت حبس در یک اتاق در کنار داعش»

سیدامیرعباس هاشمی، مشاور و مسئول دفتر جواد کاظم نسب، نماینده اهواز یکی از ۸ نفر محبوس شده در اتاقی در طبقه چهارم ساختمان مجلس است، ساختمانی که روز چهارشنبه ساعت ۱۰ به رگبار مهاجمان داعشی بسته شد. محبوس شدن در اتاقی چند متری با ۸ نفر که یکی از آنها زنی باردار باشد که هر از گاه می‌خواهد خود را به بیرون پرت کند از ابتدا تا انتها وحشت است، حتی اگر یک خوزستانی باشی که جنگ را با پوست و گوشتت لمس کرده باشی. هاشمی اهل خوزستان و فرزند شهید است. خودش می‌گوید که چنین حوادثی را لمس کرده‌ اما از لحظه‌ای که در اتاق محبوس شده در خبرها خوانده است که داعش مسئولیت حمله به مجلس را پذیرفته، ترس را لمس کرده و خودش را برای احتمال ۹۹ درصدی مرگ آماده کرده است.

روایت ۵ ساعت حبس با ۷ نفر در یک اتاق در کنار تروریست های داعش را از زبان او می‌خوانید:

آقای هاشمی برایمان از لحظه حبس شدن در اتاق بگویید. چه شد که در اتاق حبس شدید؟ از قبل خبردار شدید که باید از دست داعش به اتاق پناه ببرید؟
دفتر ما و آقای تاجگردون در طبقه چهارم روبه‌روی یکدیگر است. خانم معتمدی که همراه ما در اتاق بودند مسئول دفتر آقای تاجگردون هستند. از همان اول تیر اندازی که همکار پاسدارمان را در طبقه اول شهید کردند و پیش‌تر از اینکه تروریست‌ها به طبقه چهارم برسند، کارکنان حفاظت و حراست سریع اطلاع دادند که وضعیت امنیتی است، به اتاق‌ها بروید و درها را قفل کنید. ما به اتاق‌ رفتیم و درها را قفل کردیم ولی فکر نمی‌کردیم که حادثه تروریستی باشد. فکر می‌کردیم که فردی با نماینده یا مسئولی خصومت شخصی داشته و برای انتقام گیری آمده است.

در دفتر ۸ نفر بودیم. دفتر ما به خاطر اینکه دو اتاق تو در تو دارد بهترین جا برای پناه گرفتن بود در حالی که سایر اتاق‌ها این طور نیست. ما درها را قفل کردیم و بعد از اینکه دیدیم حجم تیراندازی‌ها بسیار زیاد است همراه دیگران فایل‌ها، کمد، میز و هر چه که بود را پشت در ورودی و پشت در اتاق گذاشتیم.

در مدتی که در اتاق بودید چه بر شما گذشت؟ تروریست‌ها چه می‌کردند؟ آیا صحبت‌هایشان را می‌شنیدید؟
نزدیک به۵ ساعت از ۱۰ تا ۳ در این اتاق حبس بودیم و صدای تیر اندازی را می‌شنیدیم. تروریست‌ها مرتب به در لگد می‌زدند و درها را به رگبار می‌بستند که درها را باز کنند. چون اتاق ما انتهای راهرو بود و به سازمان مدیریت و محلی که مردم و نیروهای سپاه کمین کرده بودند مشرف بود، بهترین جا برای پناه گرفتنشان بود و به همین خاطر مدام برای ورود به اتاق تلاش می‌کردند. آن لحظات قابل وصف نیست. ما حتی صدای پایشان را هم می‌شنیدیم. حرف نمی‌زدند، خیلی به ندرت چند کلمه‌ای بینشان رد و بدل می‌شد که فارسی یا عربی بودنش برای ما قابل تشخیص نبود.

امیدی به زنده بیرون آمدن از اتاق داشتید؟ شنیده‌ایم که خانمی باردار هم در اتاق بودند.
ما نا امید بودیم و منتظر یک معجزه که از اتاق سالم بیرون بیاییم. خانم معتمدی که باردار هم بود خیلی بی‌تابی می‌کرد، هم برای خانواده و هم برای بچه‌ کوچکش که مدرسه بود. چندین بار خواست که از پنجره خود را به بیرون پرت کند که ما منصرفش کردیم. بیشتر نگرانی ما به خاطر او بود. چندین بار از هوش رفت و فشارش افتاد. به خاطر همین چندین بار از آقای تاجگردون خواستیم که به وسیله نردبان آتش‌نشانی او را به بیرون منتقل کنیم که نیروهای امنیتی جلسه‌ای تشکیل دادند و به ما اطلاع دادند که این کار به مصلحت نیست. واقعا حال بدی داشت و حالا هم به خاطر وضعیت روحیش در بیمارستان بستری است.

نیروهای امنیتی چطور از حضور شما در اتاق آگاه شدند؟ شنیده‌ایم که با نیروهای امنیتی در ارتباط بودید.
تقریبا نیروهای سپاه پای پنجره اتاق ما، پشت نرده‌ها بودند و نیروهای تک تیرانداز سپاه و نیروی انتظامی روبه‌روی پنجره ما و در ساختمان دبیرخانه مجلس کمین کرده بودند و ما می‌ترسیدیم که به جای تروریست‌ها به ما شلیک کنند. کتاب قطوری در قفسه کتاب‌ها به چشمم خورد. آن را برداشتم و روی آن نوشتم که ما ۸ نفریم که در اتاق گیر افتاده‌ایم و یک خانم باردار هم همراه ماست. شماره تلفنم را زیرش نوشتم و از بالا برایشان پرتاب کردم. همین کار باعث شد آنها مرتب با من در تماس باشند، آن هم فقط از طریق پیامک. وقتی که نیروهای سپاه و امنیت وارد ساختمان شدند اطلاع دادند که نگران نباشید. در این میان دکتر تاجگردون، دکتر وکیلی و آقای کاظم نسب نیز با ما در ارتباط بودند و به ما اطمینان می‌دادند که زنده از اتاق بیرون خواهیم رفت.

در اتاق چطور با هم صحبت می‌کردید؟ حال افراد دیگر در اتاق چطور بود؟
با هم با ایما و اشاره حرف می‌زدیم. کاری از دستمان بر نمی‌آمد جز دعا کردن. یکی نشسته نماز می‌خواند و دیگری زیر لب ذکر می‌گفت.

از ۸ نفری که در اتاق بودیم ۶ نفر سردفتران و کادر اداری و ۲ نفر هم ارباب رجوع میانمان بود. این ۲ نفر خیلی بی‌تابی می‌کردند. ما می‌دانستیم که مجلس یک محیط امنیتی است و برای ما قابل لمس بود که ممکن است با این حوادث روبه‌رو شویم. این ۲ نفر از ما می‌خواستند که با نماینده‌ها ارتباط برقرار کنیم و برای نجات و خروج از اتاق بیشتر به نیروهای امنیتی فشار بیاوریم.

چطور از اتاق بیرون آمدید؟
هر چه نیروهای سپاه و امنیت به طبقات بالا نزدیک‌تر می‌شدند صدای تیراندازی بیشتر می‌شد. افکار مختلفی از ذهنمان می‌گذشت. احتمال می‌دادیم که تروریست‌ها در طبقه اول مواد منفجره کار گذاشته باشند و بخواهند که ساختمان را منفجر کنند. صدای انفجار را که شنیدیم ترس‌مان بیشتر شد. سقف کاذب اتاق ریخت، تاسیسات ترکید و اتاق پر از آب شد. کفش‌هایمان کاملا در آب بود. فکر کردیم که تروریست‌ها عمدا این کار را کرده‌اند تا با اتصال جریان برق به آب کف اتاق ما را بکشند، به همین خاطر روی میزها نشستیم تا زمانی که نیروهای سپاه پیام دادند که ما به طبقه سوم ساختمان رسیده‌ایم و بین طبقه سه و چهار درگیر هستیم. نگران نباشید. با ما درگیر هستند و کاری با شما ندارند. ما امیدوار شدیم. نزدیک ساعت ۳ بعد از ظهر بود که رمزی را که قبل‌تر اعلام کرده بودند تا با اعلام آن در را باز کنیم گفتند و ما در کمال ناباوری در اتاق را باز کردیم. اولین صحنه روبه‌روی ما جسد خونین یکی از این تروریست‌ها بود که جلوی در اتاق ما افتاده بود.

چند نفر در طبقه چهارم ساختمان بودند؟ از سرنوشت سایرین اطلاع دارید؟
اتاقی که در کنار اتاق ما قرار دارد، دفتر آقای کاتب عضو هیات رئیسه است چند نفر از همکاران در آن اتاق بودند. همان ابتدا با مشت زدن به دیوار از آنها خبر گرفتیم و آنها هم با مشت پاسخمان را دادند. می‌دانم که مسئول دفتر نماینده دزفول، پسر نماینده بهبهان و مسئول دفتر آقای کاتب در اتاق کناری ما بودند.

در زمان حمله خبرهایی که در رسانه‌ها منتشر می‌شد حکایت از گروگان‌گیری برخی از کادر اداری مجلس داشت. آیا از آن با خبرید؟
ما از بیرون خبر نداشتیم ولی بعید می‌دانم که کسی را گروگان گرفته بودند. افرادی مثل شهید زارعی مسئول دفتر و شهید تقوی از اعضای دفتر نماینده مردم شاهین‌شهر، برخوار و میمه و شهید جعفرزاده مسئول آقای خادمی نماینده ایذه که در اتاق تنها بودند توسط تروریست‌ها به شهادت رسیدند. ما که تعدادمان زیاد بود فرصت و توان داشتیم که وسایل بیشتری را پشت در بگذاریم ولی آنهایی که تنها در اتاق بودند نتوانسته بودند جلوی در را ببندند.

از کجا فهمیدید که مهاجمان داعشی هستند؟ دسترسی به اینترنت و فضای مجازی داشتید؟
در آن ابتدا نمی‌دانستیم که تروریست‌ها چند نفرند و چه اتفاقی در حال رخ دادن است. بعد از دقایقی که خبر حمله تروریستی را در کانال‌های تلگرامی و سایت‌های خبری دیدیم، فهمیدیم که چه اتفاقی افتاده است. خبرها از تعداد تروریست‌ها منتشر شد.

تنها در فیلم‌ها این صحنه‌ها را دیده بودم ولی این بار به چشم خودم دیدم. اگر نیروهای از جان گذشته سپاه و نوپو نبودند قطعا زنده از آن اتاق بیرون نمی‌آمدیم.

بعد از اینکه از اتاق بیرون آمدید چه حسی داشتید؟
خیلی از نمایندگان به ما گفتند که باید جشن تولد دوباره بگیرید. واقعا همین حس را دارم. لحظه‌ای که از اتاق بیرون آمدم برایم قابل باور نبود. این که ما انقدر ترس و واهمه داشتیم به این خاطر بود که تا به حال چنین چیزی را تجربه نکرده بودیم و همیشه در امنیت کامل در کشور زندگی می‌کردیم. از همه پاسداران و نیروهایی که ضامن امنیت ما هستند تشکر می‌کنم.

درباره ی ali

مطالب مرتبط

جزئیات طرح "هر خانه یک پایگاه سلامت"

سلامت نیوز: سرپرست دفتر آموزش و ارتقای سلامت وزارت بهداشت ضمن تشریح اقدامات این وزارتخانه برای آغاز طرح "هرخانه یک پایگاه سلامت"، گفت: تا پایان سال در سه دانشگاه علوم پزشکی در شهرهای سمنان، کاشان و قزوین این طرح را به شکل پایلوت آغاز کرده و سپس در سراسر کشور اجرا خواهد شد. به گزارش سلامت نیوز، دکتر شهرام رفیعی فر در گفت وگو با ایسنا، ضمن ارائه تعریفی از خودمراقبتی، گفت: تمام اقداماتی که افراد انجام می دهند تا بتوانند از سلامت خود برای جلوگیری از بروز ناخوشی مراقبت کنند، در حیطه خودمراقبتی تعریف می شود. علم آگاهی نسبت به زمان مراجعه به پزشک، اقدامات اورژانسی پیش از مراجعه به پزشک، مراقبت از خود در زمان بیماری های مزمن غیرواگیر و... که فرد به شکل اکتسابی کسب می کنند تا به اقدامات پیشگیرانه و مراقبتی مبادرت ورزد، خودمراقبتی می گوییم. وی تمام اقداماتی که فرد انجام می دهد تا تندرست بماند و همزمان سلامت جسمی، روانی و اجتماعی اش حفظ شده و دچار حادثه نشود را از اقدامات خودمراقبتی خواند و اظهار کرد: طبق برآوردهای صورت گرفته مشاهده کردیم ۶۵ تا ۸۵ درصد تمام مراقبت ها از جنس خودمراقبتی است. پس از آنکه توانستیم با سیر بیماری های غیرواگیر مبارزه کنیم، درمان ها به مراقبت تبدیل شده اند؛ چراکه جنس بیماری ها تغییر کرده و دیگر مانند گذشته بیماری های واگیر در صدر لیست بیماری ها قرار ندارد و برای بیماری های غیرواگیر نیز همواره پیشگیری بهتر از درمان است؛ به همین دلیل پیشگیری از بروز بیماری نیز در دسته رفتارهای خودمراقبتی قرار می گیرد. سرپرست دفتر آموزش و ارتقای سلامت وزارت بهداشت با اشاره به بیماری فشارخون به عنوان یکی از بیماری های غیرواگیر که می توان با اصلاح سبک زندگی از بروز آن پیشگیری کرد، گفت: با داشتن تغذیه سالم، کاهش مصرف نمک، مدیریت وزن، مدیریت استرس، افزایش فعالیت و تحرک می توان جلوی آن را گرفت. در صورت بروز بیماری فرد ملزم می شود تا پایان عمر با خود مراقبتی بیماری را کنترل کرد تا عوارض ثانویه آن مانند سکته قلبی و مغزی برای فرد به وجود نیاید. وی با تاکید بر نقش افزایش سواد سلامت در دستیابی به موفقیت در خودمراقبتی، تصریح کرد: سواد سلامت، قدرت جذب، درک، نقد و تحلیل اطلاعات است برای اینکه انسان ها به سلامت خود اهمیت دهند؛ چراکه ما معتقدیم سلامت هدیه ای نیست که توسط پرسنل بهداشتی به مردم داده می شود؛ بلکه سلامت محصول انتخاب های مردم است و خودشان خالق سلامت هستند. فردی که آگاهانه سراغ مصرف دخانیات و الکل نمی رود یا آگاهانه میزان نمک مصرفی خود را کاهش می دهد در حال خلق سلامت برای خود و اطرافیانش است. بروز هرگونه محرومیت مانند فقر نیز می تواند در انتخاب افراد برای دستیابی به اهداف سلامت نقش داشته باشد. وی با اشاره به اینکه دولت گزینه های سلامت را عادلانه برای همه مردم فراهم می کند، خاطرنشان کرد: باید قدرت تشخیص، تمایز و سواد سلامت کافی را هم در اختیار مردم بگذاریم تا انتخاب کنند و در زندگی روزمره سلامت را برای خود برگزینند. پیش از این معتقد بودیم اگر به اندازه کافی پزشک، پیراپزشک، دندانپزشک، ماما، بیمارستان، تجهیزات و... داشته باشیم، سلامت در جامعه افزایش می یابد؛ در حالی که اکنون گفته می شود تمام این موارد ۱۵ تا ۳۵ درصد سلامت جامعه را تامین می کند و اکنون درک شده که باید بر آگاهی رسانی به مردم و افزایش سواد سلامت آنها تاکید بیشتری داشته باشیم تا ضمن خلق سلامت، نیازشان به مراجعه به پزشک و مصرف دارو کاهش یابد. رفیعی فر در خصوص برنامه های وزارت بهداشت برای اجرای برنامه های خود مراقبتی در سطح کشور، گفت: با کمک آموزش و پرورش، صدا و سیما و مطبوعات تلاش کردیم برای اینکه با استفاده از راهنماهای خودمراقبتی و تربیت سفیر سلامت دانش آموز، دانشجو و سفیر سلامت در خانواده ها، سواد سلامت را افزایش دهیم. علاوه بر آن که تربیت سفیر سلامت دانش آموز از اقدامات بسیار خوبی است که انجام شده، تعریف کتاب سلامت و بهداشت برای پایه دوازدهم متوسطه از اقدامات خوبی است که با همکاری آموزش و پرورش صورت گرفته است؛ البته برای سایر مقاطع تحصیلی نیز کتاب هایی با زمینه سلامت و بهداشت در دست تالیف داریم و آموزش خود را در سایر پایه ها به زودی آغاز خواهیم کرد. سفیران سلامت دانشجویی تربیت شده نیز به همسالان خود آموزش هایی در جهت رفتارهای پرخطر نظیر تغذیه نامناسب، عدم تحرک، مصرف سیگار و الکل، مصرف مواد مخدر، حوادث و رفتارهای پرخطر جنسی بدهند. وی با بیان اینکه سفیران سلامت در خانوار نیز مسئولت حفظ سلامت خود و اعضای خانواده شان را دارند، اضافه کرد: در همین راستا در آینده نزدیک با برنامه هرخانه یک پایگاه سلامت به تحقق هرچه بهتر این هدف کمک خواهیم کرد. وزارت بهداشت در نظر دارد تا پایان سال در سه دانشگاه علوم پزشکی در شهرهای سمنان، کاشان و قزوین این طرح را به شکل پایلوت آغاز کرده و سپس در سراسر کشور اجرا خواهد شد. نکته قابل توجه آن است که برنامه های خودمراقبتی ما بر اساس سطح سواد مردم طراحی شده است و در هر گروه ارائه می شود. در این بین کار اطلاع رسانی به افراد کم سواد و بی سواد به عهده رابطین سلامت است. سرپرست دفتر آموزش و ارتقای سلامت وزارت بهداشت ادامه داد: رابطین سلامت نیروهای مردمی هستند که در برنامه هر خانه یک پایگاه سلامت از ظرفیت آنها استفاده می شود. طبق پیش بینی های صورت گرفته به ازای هر ۴۰ خانواری که سفیر سلامت خانواده در آنها تربیت می شود، یک رابط سلامت خانواده داریم که ارتباط بین این سفیران را با خانه های بهداشت برقرار می کند. همچنین در خانواده هایی که فرد واجد شرایط به عنوان سفیر سلامت ندارند، توسط رابط سلامت تحت پوشش آموزش ها قرار می گیرند. وی با تاکید بر اینکه طرح هرخانه یک پایگاه سلامت بر آموزش خانواده ها تکیه دارد، اظهار کرد: با آموزش درست، قدرت انتخاب و تحلیل به مردم می دهیم و می توانند یاد بگیرند چگونه بیمار نشوند تا نیازی به مراجعه به پزشک و دریافت دارو نیز نداشته باشند. رفیعی فر ادامه داد: به طور مثال ۱۰ درصد افراد بالای ۱۸ سال در جامعه سیگاری هستند، ۴۸.۶ درصد جمعیت بالای ۱۸ سال به اندازه کافی میوه و سبزی مصرف نمی کنند، ۹۰.۳ درصد جمعیت بالای ۱۸ سال نیز تحرک مناسب ندارند. مشاهده این موارد نشان می دهد تا چه میزان جمعیت جوان کشور در معرض خطر بیماری های غیرواگیر قرار دارد و این امر اهمیت خودمراقبتی را نشان می دهد.