خانه / سلامت / ضرورت اصلاح قوانین در پیشگیری از اسیدپاشی

ضرورت اصلاح قوانین در پیشگیری از اسیدپاشی

سلامت نیوز:سخنگوی وزارت بهداشت در نوشتاری، به موضوع اسیدپاشی اشاره کرد و گفت: برای پیشگیری از اسیدپاشی نیاز به تغییر و اصلاح قوانین است.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، دکتر ایرج حریرچی نوشت: اسیدپاشی (acid throwing or acid attack) یکی از انواع شدید خشونت بوده که بیشتر علیه زنان صورت گرفته و ممکن است در مواردی منجر به مرگ قربانی نیز شود. شایع ترین نوع اسیدی که بکار می رود، اسید سولفوریک یا اسید نیتریک است. اسیدپاشی حمله‌ای است که نه به قصد قتل، بلکه معمولاً برای انتقام و نابودگی زندگی اجتماعی و آینده قربانی انجام می‌شود. اسید ماده‌ای است که قرن‌ها از شناخت آن می‌گذرد، اما به نظر نمی‌رسد که پدیده اسیدپاشی قدمتی بیشتر از صد و پنجاه سال داشته باشد.

اسیدپاشی در کشورهایی که از نظر توسعه اجتماعی و اقتصادی در وضعیت خوبی نیستند و شکاف جنسیتی و خشونت علیه زنان و کودکان در آنها زیاد است، بیشتر دیده می‌شود. این پدیده در کشورهای زیادی در دنیا دیده می‌شود و در کشورهایی که شایع‌تر است، یعنی کشورهای جنوب آسیا، سابقه‌ای بیشتر از پنجاه سال ندارد. در افغانستان، در دوران حکومت طالبان مدرسه‌های دخترانه تعطیل شده و اسیدپاشی بر صورت دختران مدرسه‌ای مرسوم شده بود. در بنگلادش اسیدپاشی معمولاً شکلی از خشونت خانگی است. در ایران تقریباً در ۹۰درصد موارد اسیدپاشی، قربانی زنان هستند. برخی از خواستگارانی که در روابط عاشقانه شکست می‌خورند با اسیدپاشی بر صورت زن موردنظرشان (به قصد تخریب زیبایی وی) انتقام گیری می‌کنند. برخی از کارشناسان قوانین مربوط به اسیدپاشی را به اندازه کافی بازدارنده نمی‌دانند. بنگلادش یکی از بالاترین گزارش موارد اسیدپاشی را در میان سایر کشورها دارا می باشد بطوریکه از سال ۱۹۹۰ تا سال ۲۰۱۳ حدود ۳۵۱۲ مورد اسیدپاشی گزارش شد. در پاکستان و هند هم تعداد اسیدپاشی زیاد است و هرساله بیشتر می شود. از سایر کشورها می توان به کامبوج، ویتنام، لائوس، هنگ کنگ، چین، انگلیس، آفریقای جنوبی، اوگاندا، جامائیکا و اتیوپیاشاره نمود. این پدیده در ایران و افغانستان و عربستان سعودی و عراق هم وجود دارد.

طبق آمار در کشور انگلیس در بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲، تعداد ۱۰۵ مورد قربانی اسید پاشی شده اند که از این بین هشتاد درصد قربانیان را زنان تشکیل می‌دادند. انگیزه‌های اصلی این اقدامات به درستی مشخص نیست اما در این بین می‌توان از سرقت، خشونت خانگی یا حمله‌های تصادفی نام برد. از سایر علل می توان به فعالیت های سیاسی و اجتماعی اشاره نمود.

یکی از معدود پژوهش‌ها در این زمینه در ایران، پژوهشی است که در بیمارستان سوختگی مطهری انجام شده است. در این مطالعه مشخص شد که در مدت ۶ سال، از خرداد ۱۳۸۳ تا مهر ۱۳۸۹، ۵۹ مورد اسیدپاشی در بیمارستان سوختگی مطهری تهران بستری شدند. بر اساس این پژوهش ۵۱ درصد قربانیان مرد و ۴۹ درصد زن بودند و پنج نفر از آنها زنده نماندند. صورت و نواحی فوقانی تنه بیشتر از هر جای دیگری هدف حمله قرار گرفته بودند و اسیدپاش معمولاً یکی از اعضای نزدیک خانواده یا بستگان بودند. بیشترین دلایل اسیدپاشی، خواستگاری ناموفق، رابطه خارج از چارچوب ازدواج یا درخواست طلاق همسر بود. عواملی مثل فقر، وضعیت بد اجتماعی و اقتصادی و کلاهبرداری مالی هم از دیگر عوامل شایع بودند. نیمی از زنان هدف حمله شوهر یا بستگان دیگر قرار گرفته بودند و بقیه آنها مورد هدف افراد غریبه واقع شدند. مردان قربانی نیز در بیشتر موارد هدف حمله افراد غریبه (۳۶٪)، نامعلوم (۳۵٪)، در حین دعوا (۱۷٪) یا قربانی حمله همسرشان (۱۲٪) بودند. متوسط سن قربانیان ۳۶ سال و متوسط سوختگی ۳۰ درصد بود. اکثر قربانیان مرد مجرد و اکثر قربانیان زن متأهل بودند.

اسیدپاشی آسیب شدیدی به قربانی وارد می‌کند که معمولاً ماندگار است و علاوه بر آسیب‌های جسمی ماندگار از جمله نابینایی، می‌تواند آسیب‌های روانی جدی مثل افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اضطراب و حتی اعتیاد و خودکشی را به همراه داشته باشد. بطورکلی اسیدپاشی می تواند عوارض طولانی مدت جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی را برای فرد قربانی به همراه داشته باشد. اسید به علت خاصیت خورندگی و گرمایی که ایجاد می‌کند به بافت‌ها آسیب می‌زند. معمولاً صورت قربانی هدف اسیدپاشی قرار می‌گیرد. غالباً خطر مشکلات تنفسی، عفونت خون (سپتی‌سمی)، نارسایی کلیه و نهایتاً مرگ، قربانیان اسیدپاشی را تهدید می‌کند. اسید باعث مرگ بافت و سوختگی آن می‌شود، بعد از از بین بردن پوست، چربی زیر پوست را حل کرده و به عضلات و حتی استخوان نفوذ می‌کند. در حمله به صورت، معمولاً پلک و مژه و لبها کاملاً از بین می‌روند و بینی و گوش هم ممکن است کاملاً تخریب شود. شدت ضایعه به نوع و غلظت اسید، مدت زمانی که پس از حمله، شستشو و رقیق شدن شدن اسید انجام می‌شود، و سرعت انتقال قربانی به مرکز تخصصی بستگی دارد.

برای پیشگیری از اسیدپاشی نیاز به تغییر و اصلاح قوانین است به گونه ای که خاصیت بازدارندگی آن افزایش یابد. همچنین در بعضی از کشورها از قانون منع فروش اسید استفاده کرده اند. در صورت وقوع اسیدپاشی نیاز به ایجاد شرایط بازتوانی فرد قربانی می باشد که در کشورهای مبتلا به این پدیده از جمله بنگلادش، سازمان های غیر دولتی (NGOs) بطور اختصاصی برای بازتوانی قربانیان اسید پاشی شکل گرفته و فعالیت می کنند و خدمات حمایت قضایی (وکیل)، درمانی، مشاوره ای و مالی فراهم می کنند.

درباره ی ali

مطالب مرتبط

نگهداری ترشی در ظرف پلاستیکی ممنوع!

سلامت نیوز:ترشی را در ظرف های پلاستیکی بریزیم خوب است یا نه؟ ترشی یک چاشنی در سبد غذایی بعضی از خانوارهای ایرانی است و در خوردن غذاهای سنتی خوشمزه ایرانی، جایگاه ویژه داشته اما ارزش غذایی خاصی ندارد. به گزارش سلامت نیوز به نقل از زندگی آنلاین حتی برخی از دندان پزشکان، نسبت به فساد دندان با مصرف زیاد ترشی هشدار می دهند. درباره ترشی و نگهداری از ترشی برای نگهداری درست از ترشی ، این نکات را بدانید تابستان فصل ترشی های رنگ رنگ است. فصل خیارشور و لیته و هفت بیجار. اگر قرار است خودتان دست به کار تهیه این ترشی ها شوید، باید قبل از آماده کردنشان اصول اولیه کار و فوت کوزه گری را بدانید. اگر هم آنها را آماده تهیه می کنید، باز باید از شرایط نگهداری و مصرفشان با خبر باشید. در اینجا نکاتی را درباره نگهداری ترشی را برایتان بازگو می کنیم. نکاتی درباره نگهداری ترشی ها بهتر است ترشی را در ظروف سفالی یا بلوری یا چوبی بریزید و در آن ها نگهداری کنید. یادتان باشد حتماً از مصرف ظروف پلاستیکی پرهیز کنید ظروف پلاستیکی طعم چاشنی را پس از مدتی تغییر می دهند. به طور کلی، چاشنی ها را در جای خشک و خنک و به دور از نور آفتاب نگهداری کنید؛ همچنین درِ ظرف را محکم ببندید که هوا وارد آن نشود. باقیمانده ی ترشی سر سفره را به ظرف اصلی بازنگردانید؛ در غیر این صورت، این کار تمامی محتوای ظرف را غیرقابل استفاده می کند. دقت کنید که قاشق یا ملاقه ای که با آن قصد برداشتن چاشنی را از ظرف اصلی دارید حتماً تمیز و خشک باشد؛ حتی به اندازه ی نوک قاشق چربی شما را از تمامی چاشنی محروم خواهد کرد. هر ماده ی خارجی که به ظرف ترشی وارد شده و در سطح سرکه ی آن شناور است، باید فوراً برداشته شود. آیا ترشی های صنعتی، نگهدارنده دارد؟ برخلاف باور نادرستی که وجود دارد در ترشی های کارخانه از مواد نگهدارنده یا افزودنی خاصی استفاده نمی شود. اسید استیک (سرکه) خود نوعی نگهدارنده ترکیبات ترشی است. اسید استیک سرکه می تواند با کاهش pH مدت زمان ماندگاری این محصول را افزایش دهد. هیچ نوع میکروب بیماری زا یا عامل فسادی نمی تواند در محیط اسیدی رشد کند. از خرید محصولاتی که برچسب سازمان غذا و دارو وزارت بهداشت را ندارد خودداری کنید. سرکه مورد استفاده در ترشی های کارخانه از میوه تهیه می شود و شایعاتی که در خصوص استفاده از سرکه های تهیه شده از اسیدهای سنتزی و شیمیایی بدون دخالت میوه در ترشیجات کارخانه ای وجود دارد نادرست است و هیچ خطری برای سلامت ندارند. علت اینکه نمک به ترشی اضافه می شود چیست؟ علت افزودن نمک به ترشی تخمیر مطلوب تر و مزه دار شدن ترکیبات آن است. با حذف نمک تغییر چندانی در محصول ایجاد نمی شود. بهتر است در شیوه خانگی، ترشی هایی بدون افزودن نمک تهیه شود به کارخانجات توصیه شده تا علاوه بر کاهش استفاده از نمک مصرفی، انواعی از ترشیجات را به صورت رژیمی و بدون استفاده از نمک تهیه کنند. آیا ترشی، فساد پذیر است؟ برخلاف شورها، احتمال فساد و کپک زدن ترشی ها تقریبا در حد صفر است. علاوه بر خاصیت نگهدارنده بودن سرکه آن، اغلب ترشی های کارخانه پاستوریزه می شوند و در این فرآیند حرارتی آلودگی های احتمالی از بین می رود. در صورت ورود قاشق آلوده به ظرف ترشی یا باز ماندن در آن احتمال کپک زدن وجود دارد. بهتر است موادغذایی کپک زده را کاملا دور بریزید. از مصرف ترشی کپ زده خودداری کنید. برای نگهداری ترشی نیازی به یخچال نیست و قرار دادن آن در محیط دور از نور و حرارت اکتفا می کند. بهترین سبزی ها برای درست کردن ترشی عبارت اند از: گشنیز –جعفری-نعنا- ترخون- مرزه- ریحان شوید -پیازچه -پونه –آویشن- شنبلیله -ساقه های تازه و سبز سیر برگ و ساقه ی جوان و ترد کرفس -جاشیر یا جوشیر- چوچاق یا شوشاق -خالواش -کاکوتی یا کوتکوتو