خانه / سلامت / نشانه های خونریزی داخلی بدن

نشانه های خونریزی داخلی بدن

سلامت نیوز: خون جاری در رگ‌ها این قابلیت را دارد که هنگام آسیب دیدن عروق، بیش از حد از رگ خارج نشود، در غیر این صورت با اولین آسیبی که به جدار رگ وارد می‌آمد، آن قدر خون از بدن خارج می‌شد تا فرد به علت اختلال در تامین انرژی بافتی یا شوک، جان خود را از دست می داد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از برنا، عوامل موثر در این روند دفاعی بدن (یعنی خارج نشدن زیاد خون از رگ ها) شامل پلاکت‌ها، فاکتورهای انعقادی موجود در پلاسما و سلول‌های فرش‌کننده جدار رگ است که هر گونه اختلال در هماهنگی این سه عامل، باعث خونریزی غیر طبیعی و پیامدهای ناگوار ناشی از آن می‌شود.

بیماری‌های انعقادی خون به دو دسته ارثی و اکتسابی تقسیم می‌شوند :

بیماری‌های ارثی ممکن است به صورت کمی یا کیفی شامل پلاکت‌ها یا فاکتورهای ۱۲گانه ی دخیل در تشکیل لخته خون باشند، مثلا فرد مبتلا به هموفیلی A به علت کمبود مادرزادی فاکتور ۸ انعقادی، قادر نیست که در لحظه آسیب بافتی و هنگام خروج خون از رگ، جلوی خونریزی را بگیرد.

نوع اکتسابی ، ممکن است ناشی از داروها باشد که خود به دو دسته تقسیم می‌شود:

دسته اول داروهایی که به منظور کاهش توانایی انعقاد خون به کار می‌روند (مثل وارفارین، آسپیرین و….) و دسته دوم، عارضه مصرف یک دارو سبب ایجاد بیماری انعقادی خون می شود، مثلا وقتی داروی ایبوپروفن به عنوان مسکن یا ضدالتهاب مصرف می‌شود، می‌تواند باعث اختلال عملکرد پلاکتی شود. ضمن این که همین دارو می‌تواند به مخاط معده هم آسیب برساند و شرایط خونریزی گوارشی را فراهم کند.

بیماری‌هایی مثل عفونت پیشرفته، اختلالات متابولیک، اختلال سیستم ایمنی بدن و سرطان‌ها، با تغییر وضعیت طبیعی پلاکت‌ها و فاکتورهای انعقادی خون و سلول‌های مخاط عروقی می‌توانند باعث اختلال عملکرد سیستم انعقاد خون شوند.

تقریبا همه اعضای بدن دارای رگ های خونی هستند، بنابراین آسیب‌های جسمی یا هر پدیده التهابی عفونی و سرطانی می‌تواند باعث افزایش استعداد خونریزی در بافت‌ها شود.

بافت های بدن ممکن است از طریق لوله‌هایی به خارج راه داشته باشند، همانند دستگاه گوارشی، تنفسی، ادراری، تناسلی، بینایی و شنوایی، یا این که ارتباط آن ها از طریق عروق، اعصاب، عضلات و استخوان‌ها با دیگر اعضای بدن برقرار شود و رابطه مستقیمی با خارج از بدن نداشته باشند، مثل جمجمه و محتویات آن، گردن، قفسه سینه، شکم، لگن، ران‌ها، شانه، بازو و … .

به همین دلیل وقتی خونریزی در بافت‌های مرتبط با خارج بدن رخ می‌دهد، بعد از خروج خون به بیرون بدن، بسته به‌ شدت آن، اطرافیان و پزشک متوجه این اتفاق شده و درصدد کنترل علت و علائم آن برمی‌آیند، ولی اگر خونریزی در اعضای بسته ی بدن باشد، تشخیص سخت‌تر خواهد بود و با انجام آزمایشات، تصویربرداری در فضای لگنی و شکم می‌توان به علت خونریزی داخلی رسید.

خونریزی‌ داخلی بدن‌ می‌تواند به‌ دنبال‌ یک‌ آسیب‌ (مثل‌ شکستگی‌ یا جراحت‌ نافذ) رخ‌ دهد، ولی‌ ممکن‌ است‌ به‌ صورت‌ خودبه‌خودی‌ هم‌ اتفاق‌ بیفتد (مثلا خونریزی‌ زخم‌ معده‌). مهم‌ترین‌ خطر خونریزی‌ داخلی‌، شوک‌ است‌. به‌ علاوه‌، خون‌ می‌تواند در اطراف‌ اعضایی‌ مثل‌ ریه‌ها یا مغز تجمع‌ کند و فشار تخریب‌کننده‌ای‌ بر آن ها اعمال‌ کند.

علل خونریزی هر چه که باشد، از نظر شدت در محدوده ی از «بسیار اندک» تا «بسیار شدید» قرار می گیرد که یک سوی آن خونریزی‌های خفیف و چند قطره در شبانه‌روز است؛ مثل زخم ساده در معده که از طریق روده و به همراه مدفوع دفع می‌شود و بیمار خود از آن مطلع نیست تا این که مدت‌ها بعد به علت کم‌خونی فقر آهن در آزمایشگاه مشخص می‌شود، اما ممکن است همین زخم به علت خونریزی شدید در عرض چند دقیقه جان بیمار را بگیرد.

گاهی به علت سوانح رانندگی، سقوط از بلندی، اصابت یک جسم سخت به ناحیه سر و … ، خونریزی خفیفی در فضای داخلی جمجمه (بین استخوان و مغز) رخ می دهد که با کمی گیجی و عدم تعادل طی چند هفته خوب خواهد شد، ولی گاهی هم همین آسیب ممکن است سبب خونریزی وسیعی در نسج مغز شود و بلافاصله ارتباط سیستم عصبی مرکزی با بافت‌های حیاتی دیگر بدن را قطع کند و طی چند دقیقه موجب مرگ بیمار ‌شود.

گاهی در پی آسیب وارده به استخوان لگن یک فرد، احتمال می‌رود حدود یک لیتر از خون فرد یا حتی بیشتر از این میزان، در لگن و ران او محبوس شود که علاوه بر علائم موضعی، به شوک و اتفاقات جدی بعدی منجر می گردد، در حالی که خونی از بدن خارج نشده است.

ممکن است فردی که دچار نقص سیستم انعقادی خون است، به علت سرفه شدید دچار پارگی رگ های مخاط دستگاه تنفسی شده و به دلیل شدت خونریزی در مجاری تنفسی یا بافت ریه، تلف شود، بنابراین بهتر است افراد با جدی گرفتن آن، هنگام داشتن ضعف و خستگی، افزایش تنفس و ضربان قلب، حتما فورا با پزشک مشورت کنند و اجازه دهند تا پزشک با انجام معاینات و آزمایشات، بیماری و خونریزی داخلی آن ها را تشخیص دهد.

نشانه های خونریزی داخلی:

در ابتدا، پوست‌ رنگ ‌پریده‌، سرد و مرطوب‌ است‌. با ادامه‌ خونریزی‌، رنگ‌ پوست‌ ممکن‌ است‌ به‌ آبی‌ – خاکستری‌ (سیانوز) تغییر رنگ پیدا کند.

نبض‌ سریع‌ و ضعیف‌

تشنگی‌

تنفس‌ سریع‌ و کم‌عمق‌

منگی‌، بی‌قراری‌ و تحریک‌پذیری‌

بی خالی یا بیهوشی

خونریزی‌ از سوراخ‌های‌ بدن‌

در موارد آسیب‌های‌ شدید و خشونت‌بار “کبودشدگی‌” قابل‌ مشاهده‌ است‌.

درباره ی ali

مطالب مرتبط

قهوه فوری؛ خوب یا بد؟

سلامت نیوز:از آنجایی که حساسیت به کافئین از فردی به فردی دیگر متفاوت است، قهوه فوری ممکن است انتخاب بهتری برای افرادی باشد که نیازمند کاهش مصرف کافئین هستند.قهوه فوری یک نوشیدنی محبوب در بسیاری نقاط جهان است. در برخی کشورها، قهوه فوری ممکن است حتی سهمی بیش از ۵۰ درصدی از تمام قهوه مصرفی را داشته باشد. به گزارش سلامت نیوز به نقل از عصر ایران ، قهوه فوری گزینه ای سریع تر، ارزان تر و راحت تر برای آماده کردن نسبت به قهوه معمولی است. به گزارش "هلث لاین"،نوشیدن قهوه در شکل سنتی آن با برخی فواید سلامت پیوند خورده است، اما آیا مصرف قهوه فوری نیز می تواند فوایدی مشابه را ارائه کند؟ در ادامه با قهوه فوری بیشتر آشنا می شویم. قهوه فوری چیست؟ قهوه فوری از عصاره خشک شده قهوه تهیه می شود. همانند دم کردن قهوه معمولی، عصاره از طریق دم کردن پودر دانه های قهوه تهیه می شود، اگرچه از غلظت بیشتری برخوردار است. پس از دم کردن، آب از عصاره گرفته می شود تا تکه ها یا پودری خشک شکل بگیرد که در هر دو صورت افزودن آب موجب حل شدن آنها می شود. دو روش اصلی برای تهیه قهوه فوری وجود دارند که شامل موارد زیر می شوند: خشک کردن افشانه ای یا اسپری درایینگ. عصاره قهوه در هوای داغ اسپری می شود که به سرعت قطرات را خشک کرده و آنها را به پودر یا تکه هایی کوچک تبدیل می کند. خشک کردن انجمادی یا فریز درایینگ. عصاره قهوه منجمد شده و به تکه های کوچک تقسیم می شود که بعدا در دمای کم و تحت شرایط خلاء خشک می شوند. هر دو روش کیفیت، عطر و طعم قهوه را حفظ می کنند. رایج ترین روش آماده کردن قهوه فوری افزودن یک قاشق چایخوری از پودر آن در یک فنجان آب داغ است. میزان قدرت عطر و طعم قهوه نیز به راحتی از طریق افزودن پودر بیشتر یا کمتر به فنجان قابل تنظیم است. قهوه فوری حاوی آنتی اکسیدان ها و مواد مغذی است قهوه یکی از بزرگ ترین منابع آنتی اکسیدان ها در رژیم غذایی مدرن محسوب می شود. محتوای آنتی اکسیدانی قهوه فوری به اندازه ای زیاد است که باور بر این است در بسیاری از فواید سلامت مرتبط با این نوشیدنی نقش دارد. همانند قهوه معمولی، قهوه فوری حاوی بسیاری از آنتی اکسیدان های قدرتمند است. بنابر نتایج یک مطالعه، قهوه فوری به واسطه روشی که پردازش می شود، ممکن است حتی حاوی مقادیر بیشتری از برخی آنتی اکسیدان ها نسبت به دمنوش های دیگر باشد. افزون بر این، یک فنجان قهوه استاندارد حاوی تنها ۷ کالری و مقادیر کم پتاسیم، منیزیم، و نیاسین (ویتامین B3) است. محتوای کافئین قهوه فوری اندکی کمتر است کافئین رایج ترین ماده محرکی است که در جهان مصرف می شود و قهوه بزرگ ترین منبع غذایی آن محسوب می شود. با این وجود، محتوای کافئین قهوه فوری به طور کلی اندکی کمتر از قهوه معمولی است. یک فنجان قهوه فوری حاوی یک قاشق چایخوری پودر قهوه ممکن است ۳۰ تا ۹۰ میلی گرم کافئین داشته باشد، در شرایطی که یک فنجان قهوه معمولی حاوی ۷۰ تا ۱۴۰ میلی گرم کافئین است. از آنجایی که حساسیت به کافئین از فردی به فردی دیگر متفاوت است، قهوه فوری ممکن است انتخاب بهتری برای افرادی باشد که نیازمند کاهش مصرف کافئین هستند. قهوه فوری در نوع بدون کافئین نیز به فروش می رسد که حاوی کافئین کمتری نیز است. کافئین بیش از حد ممکن است موجب اضطراب، اختلال در خواب، بی قراری، ناراحتی معده، لرز، و ضربان سریع قلب شود. قهوه فوری حاوی آکریل آمید بیشتری است آکریل آمید یک ماده شیمیایی بالقوه مضر است که در زمان بو دادن دانه های قهوه شکل می گیرد. این ماده شیمیایی در طیف گسترده ای از مواد غذایی، دود، لوازم خانه، و محصولات مراقبت شخصی نیز وجود دارد. جالب این که قهوه فوری ممکن است حاوی دو برابر آکریل آمید بیشتر نسبت به قهوه تازه بو داده شده باشد. قرار گرفتن بیش از حد در معرض آکریل آمید ممکن است به سیستم عصبی آسیب برساند و خطر سرطان را افزایش دهد. با این وجود، مقدار آکریل آمیدی که از طریق رژیم غذایی و قهوه وارد بدن می شود بسیار کمتر از مقداری است که مشخص شده می تواند مضر باشد. از این رو، نوشیدن قهوه فوری نباید موجب نگرانی شما درباره مواجهه با آکریل آمید شود. همانند قهوه معمولی، قهوه فوری ممکن است برخی فواید سلامت را ارائه کند نوشیدن قهوه با فواید سلامت بسیاری پیوند خورده است. از آنجایی که قهوه فوری حاوی آنتی اکسیدان ها و مواد مغذی مشابه با قهوه معمولی است، این نوشیدنی باید بیشتر فواید سلامت مشابه با آن را ارائه کند. نوشیدن قهوه فوری ممکن است با فواید زیر پیوند خورده باشد: تقویت عملکرد مغز. محتوای کافئین قهوه فوری می تواند عملکرد مغز را بهبود ببخشد. تقویت سوخت و ساز. کافئین موجود در قهوه فوری ممکن است سوخت و ساز (متابولیسم) را افزایش داده و به چربی سوزی بیشتر کمک کند. کاهش خطر بیماری. قهوه ممکن است خطر بیماری های انحطاط عصبی، مانند بیماری های آلزایمر و پارکینسون را کاهش دهد. کاهش خطر دیابت. قهوه ممکن است به کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ کمک کند. بهبود سلامت کبد. قهوه و کافئین ممکن است خطر بیماری های کبد مانند سیروز و سرطان کبد را کاهش دهند. بهبود سلامت روانی. قهوه ممکن است به کاهش خطر افسردگی و خودکشی کمک کند. افزایش طول عمر. نوشیدن قهوه ممکن است به طولانی تر شدن زندگی انسان کمک کند. با این وجود، باید به این نکته توجه داشت که بسیاری از مطالعات درباره فواید قهوه مشاهده ای بوده اند. این نوع از مطالعات نمی توانند ثابت کنند که قهوه موجب کاهش خطر ابتلا به بیماری می شوند - تنها افرادی که بر حسب عادت قهوه می نوشند احتمال کمتری دارد به بیماری مبتلا شوند. اگر به این فکر می کنید که برای تقویت سلامت خود چه میزان قهوه باید بنوشید، مصرف سه تا پنج فنجان قهوه فوری در روز ممکن است مطلوب باشد. مطالعات اغلب این میزان مصرف قهوه را با بیشترین میزان کاهش خطر پیوند داده اند. سخن پایانی قهوه فوری گزینه ای سریع و آسان برای آماده کردن است و به قهوه ساز برای این کار نیازی نیست. همچنین، این محصول از طول عمر بالایی روی قفسه فروشگاه ها برخوردار است و نسبت به قهوه معمولی ارزان تر است. از این رو، زمانی که به مسافرت می روید، قهوه فوری می تواند همراه خوبی برای شما باشد. قهوه فوری حاوی کافئین اندکی کمتر و آکریل آمید بیشتر نسبت به قهوه معمولی است، اما از محتوای آنتی اکسیدانی تقریبا مشابه برخوردار است. به طور کلی، قهوه فوری یک نوشیدنی سالم و کم کالری است که با فواید سلامت مشابه با انواع دیگر قهوه پیوند خورده است.