خانه / تغذیه / چرا باید یک رژیم غذایی قلیایی را دنبال کنیم؟

چرا باید یک رژیم غذایی قلیایی را دنبال کنیم؟

سلامت نیوز: یک رژیم غذایی قلیایی به پیشگیری از التهاب در بدن کمک می کند. التهاب می تواند به انواع مختلف درد از جمله کمردرد، سردرد، اسپاسم های عضلانی، درد مفاصل و غیره منجر شود.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از عصر ایران، تمامی انواع رژیم های غذایی دارای ابعاد مثبت و منفی مختص به خود هستند، اما هنگامی که موضوع یک رژیم غذایی قلیایی مطرح می شود، با یکی از بهترین گزینه ها برای افزایش طول عمر و رفع بیماری مواجه هستیم.

به گزارش “ان‌سی‌بی آی”، پژوهش های صورت گرفته نشان داده اند که ایجاد تعادل در pH بدن از طریق یک رژیم غذایی قلیایی بسیار سالم است. از این طریق می توان خطر ابتلا به بیماری های مختلف از جمله فشار خون بالا، ورم مفاصل، کمبود ویتامین D، تراکم استخوانی پایین و بسیاری موراد دیگر را کاهش داد.

یک رژیم غذایی قلیایی به ایجاد تعادل در سطوح pH بافت ها و مایعات بدن از جمله خون و ادرار کمک می کند. سطح pH شاخصی برای اسیدی یا قلیایی بودن است که بر مبنای مقیاسی از صفر تا ۱۴ اندازه گیری می شود. سطح pH برابر با صفر کاملا اسیدی است، در شرایطی که pH برابر با ۱۴ کاملا قلیایی محسوب می شود.

برای سلامت مطلوب، سطح pH بین ۷٫۳۵ و ۷٫۴۵ محدوده ای است که هر فردی باید برای دستیابی به آن تلاش کند. در ادامه با برخی دلایل این که چرا باید یک رژیم غذایی قلیایی را دنبال کنید، بیشتر آشنا می شویم.

کاهش درد و التهاب

یک رژیم غذایی قلیایی به پیشگیری از التهاب در بدن کمک می کند. التهاب می تواند به انواع مختلف درد از جمله کمردرد، سردرد، اسپاسم های عضلانی، درد مفاصل و غیره منجر شود.

یک رژیم غذایی قلیایی تامین مواد معدنی قلیایی از جمله پتاسیم و منیزیم را افزایش می دهد. هر دو این مواد معدنی برای مقابله با التهاب ضروری هستند. به عنوان مثال، منیزیم امکان فعال شدن ویتامین D را می دهد، که برای پیشگیری از درد مهم است.

دنبال کردن یک رژیم غذایی قلیایی از پتانسیل کاهش خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید و استئوآرتریت نیز برخوردار است، اگرچه مطالعات بیشتری برای اثبات این اثر باید انجام شوند.

پیشگیری از سرطان

یک رژیم غذایی قلیایی روشی موثر برای کاهش خطر ابتلا به سرطان است. سلول های سرطانی در محیطی بیش از حد قلیایی قادر به ادامه حیات نیستند. افزون بر این، قلیائیت از التهاب مزمن پیشگیری می کند، که یکی از دلایل کلیدی در پس سرطان و دیگر بیماری های کشنده محسوب می شود.

افزون بر این، احتمال مرگ سلول های سرطانی (آپوپتوز) در یک بدن قلیایی بیشتر است.

از سوی دیگر، باکتری ها و سلول های سرطانی در یک بدن اسیدی رشد بیشتری دارند. یک رژیم غذایی بسیار اسیدی می تواند در تعادل pH خون شما اختلال ایجاد کند و با گذر زمان، ابتلا به بیماری های مختلف را موجب شود، که سرطان نیز از آن جمله است.

تقویت عملکرد سیستم ایمنی

دنبال کردن یک رژیم غذایی قلیایی دارای مواد غذایی آنتی اکسیدانی مانند میوه های تازه، سبزیجات، و سبزیجات برگدار روشی فوق العاده برای تقویت سیستم ایمنی بدن است.

در حقیقت، نگه داشتن سطح pH در سمت قلیایی به سیستم ایمنی شما اجازه می دهد در بهترین شرایط خود عمل کند. این شرایط به بدن در مبارزه با بیماری ها و پیشگیری از ابتلا به آنها کمک می کند.

در مقابل، یک رژیم غذای اسیدی بر سلول ها تاثیرگذار است و آنها نمی توانند مواد زائد را به درستی از بدن دفع کرده و یا در اکسیژن رسانی کامل ناموفق هستند.

همچنین، یک بدن اسیدی به درستی قادر به جذب ویتامین ها و مواد معدنی نیست که می تواند به تجمع سموم و پاتوژن ها (عوامل بیماری‌زا) در بدن منجر شود. این شرایط به نوبه خود سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کند.

پیشگیری از سوزش سر دل

دنبال کردن یک رژیم غذایی قلیایی برای سیستم گوارش بدن نیز خوب است. این رژیم غذایی به پیشگیری از بازگشت اسید معده به مری و سوزش سر دل که با یک رژیم غذایی اسیدی مرتبط هستند، کمک می کند.

در حقیقت، کارشناسان اغلب یک رژیم غذایی قلیایی که تعادل اسید-قلیا را در بدن بهود می بخشد، پیشنهاد می کنند. آنزیم های مورد نیاز برای گوارش و هر چیز دیگری که در تعادل اسید قلیا در بدن اختلال ایجاد می کنند بر گوارش نیز تاثیرگذار هستند.

در همین راستا، مواد غذایی قلیایی بیشتری مصرف کنید، به ویژه سیب تا آرامش را در معده ایجاد کرده و به عملکرد روان دستگاه گوارش کمک کنید.

بهبود سلامت قلب

دنبال کردن یک رژیم غذایی قلیایی تاثیر مثبتی بر سلامت قلب دارد. این رژیم غذایی نقشی کلیدی در کاهش خطر فشار خون بالا و سکته مغزی ایفا می کند.

یک رژیم غذایی قلیایی شامل میوه ها و سبزیجات فراوان می شود، که سرشار از پلی فنول ها، مواد ضد التهاب، هستند. التهاب یکی از دلایل اصلی افزایش فشار خون و بیماری قلبی عروقی محسوب می شود. با کاهش التهاب، شما خطر شکل گیری پلاک در عروق و لخته شدن خون را کاهش می دهید، که به سود سلامت قلب خواهد بود.

افزون بر این، پلی فنول ها به پیشگیری از جذب کلسترول بد کمک می کنند. کاهش سطح کلسترول در رگ های خونی به کاهش فشار خون کمک می کند و از این رو، خطر حمله قلبی را کاهش می دهد.

پیشگیری از کمبودهای مواد مغذی

هنگامی که یک رژیم غذایی قلیایی را دنبال می کنید، در معرض خطر کمتری برای رنج بردن از کمبود مواد معدنی مانند کلسیم، منیزیم، سدیم و پتاسیم قرار دارید. این چهار ماده معدنی به ایجاد تعادل در سطح pH بدن کمک می کنند و بیشتر مواد غذایی قلیایی سرشار از این مواد معدنی هستند.

کلسیم برای بهره‌مندی از عضلات و استخوان هایی سالم نیاز است، در شرایطی که منیزیم برای حفط انرژی و نشاط بدن ضروری است. منیزیم ویتامین D را در بدن فعال می کند و خطر کمبود این ویتامین را کاهش می دهد، که برای عملکرد سیستم ایمنی و غدد درون ریز از اهمیت بسیاری برخوردار است.

پتاسیم برای برخورداری از عضلات، واکنش های خوب و سلامت بهتر قلب نیاز است. سدیم نیز برای الکترولیت که سلول ها برای عملکرد درست به آن نیاز دارند، مهم است.

کمک به مدیریت وزن

دنبال کردن یک رژیم غذایی قلیایی به حفظ وزن سالم کمک می کند. در این نوع رژیم غذایی، بر مصرف میوه ها و سبزیجات تازه که حاوی مقادیر زیاد مواد مغذی، مواد معدنی و آنزیم ها هستند، تمرکز شده است. در شرایطی که مواد معدنی به استفاده از مواد مغذی کمک می کنند، آنزیم ها در تجزیه مواد غذایی برای تامین انرژی کافی نقش دارند.

مصرف میوه ها و سبزیجات تازه به بهبود شاخص توده بدنی نیز کمک می کند. همچنین، یک رژیم غذایی قلیایی در سم‌زدایی و پیشگیری از تجمع سموم در بدن نقش دارد. مواد زائد می توانند اندام ها را مسدود سازند و همچنین نرخ سوخت و ساز را کاهش دهند. این شرایط می تواند افزایش وزن را در پی داشته باشد.

افزون بر این، مصرف مواد غذایی قلیایی می تواند سطوح لپتین و التهاب را کاهش دهد، که بر گرسنگی و توانایی های چربی سوزی تاثیرگذار است.

درباره ی ali

مطالب مرتبط

شب های خیس کودک!

سلامت نیوز-*دکتر سهراب نقی زاده: شب ادراری یکی از شایع ترین معضلات دوران کودکی است که خانواده ها با آن درگیر هستند و باعث اختلال در زندگی آنها می شود. به نوعی که اگر از پنجره خانه ای پتو یا تشکی مقابل آفتاب آویزان باشد، می توانیم حدس بزنیم که کودکی در این خانواده درگیر شب ادراری است. به گزارش سلامت نیوز به نقل از زندگی آنلاین، شب ادراری یکی از شایع ترین معضلات دوران کودکی است که خانواده ها با آن درگیر هستند و باعث اختلال در زندگی آنها می شود. به نوعی که اگر از پنجره خانه ای پتو یا تشکی مقابل آفتاب آویزان باشد، می توانیم حدس بزنیم که کودکی در این خانواده درگیر شب ادراری است. برای آنکه دلایل این معضل را بدانیم و از راهکارهای مقابله با آن آگاه شویم، با دکتر سهراب نقی زاده؛ متخصص ارولوژی گفتگو کردیم. یکی از مشکلاتی که در بین بچه ها زیاد مشاهده می شود و باعث اذیت خانواده ها می شود، شب ادراری است. شب ادراری در مورد بچه هایی گفته می شود که شب ها در خواب ادرار می کنند. شب ادراری زمان به خصوصی ندارد و امکان دارد چند روز یک بار یا هر روز اتفاق بیفتد. ریشه شب ادراری ژنتیکی است و معمولا در بین اعضای خانواده این بچه ها مانند پدر و مادر، خواهر و برادر، دایی و عمو یا دیگر بستگان نسبی سابقه شب ادراری وجود دارد. علت بروز شب ادراری بچه ها وقتی به سنین خاصی می رسند، باید بتوانند ادرار خودشان را تا رسیدن به سرویس بهداشتی کنترل کنند، اما بچه هایی که دچار شب ادراری می شوند، به دلیل آنکه برای تخلیه مثانه به سرویس بهداشتی مراجعه نمی کنند و ادرار خودشان را نگه می دارند، مثانه آنها خسته می شود و دچار معضل شب ادراری می شوند. در این قبیل بچه ها والدین با مراجعه به پزشک اعلام می کنند که بچه هنگام بازی لباس زیر خودش را خیس کرده، یعنی به جای آنکه برای تخلیه ادرار به سرویس بهداشتی مراجعه کند، ادرار خود را نگه می دارد و این به اندازه ای طول می کشد که بچه چکه ادراری دارد. در این بچه ها باید والدین آنها را وادار کنند که در طول روز ۵ تا ۶ بار به سرویس بهداشتی بروند و مثانه خودشان را خالی کنند تا مثانه خسته نشود. راهکارهای موثر برای کنترل شب ادراری ۱- مراجعه دائم کودک به سرویس بهداشتی کاری به این نداریم که بچه ادرار دارد یا ندارد، بلکه برای آموزش دادن به بچه و جلوگیری از نگه داشتن ادرار، باید بچه دائم به سرویس بهداشتی مراجعه کند و قبل از آنکه مثانه اش پر شود، آن را تخلیه کند. والدین می توانند آب را باز کنند تا از طریق صدای آب گوش بچه تحریک شود تا مثانه اش را تخلیه کند یا بخشی از بدن او را خیس کنند که باز هم می تواند محرک خوبی باشد. نگه داشتن بیش از اندازه ادرار باعث مثانه های بیش فعال در بچه ها می شود که می تواند زمینه ساز شب ادراری در بچه ها شود. ۲- کاهش مصرف مایعات قبل از خواب راهکار دوم برای کنترل شب ادراری، کاهش مصرف مایعات قبل از خواب است. والدین باید دو ساعت قبل از خواب، میزان مصرف مایعات بچه را کاهش دهند و از دادن میوه های آبدار مانند هندوانه و خربزه به بچه ها خودداری کنند و البته قبل از خواب مثانه بچه ها را خالی کنند تا بچه با مثانه خالی به رختخواب برود. ۳- تعیین ساعت شب ادراری در بچه ها بچه های مبتلا به شب ادراری خواب های عمیقی دارند. بنابراین والدین باید چندین روز بیدار بمانند تا متوجه شوند فرزندشان چه ساعت هایی رختخواب خود را خیس می کند. والدین باید برای همان ساعت ها بیدار شوند، فرزندشان را بیدار کنند و برای تخلیه مثانه به سرویس بهداشتی ببرند. وقتی این بچه یک ماه راس یک ساعت معین از خواب بیدار شود و به دستشویی برود، در اصطلاح روانشناسی شرطی می شود و قدرت ذخیره سازی مثانه اش بالا می رود. ۴- کم کردن حجم ادرار شبانه بچه ها با دارو درمانی موارد بسیاری داشته ایم که والدین دو ساعت قبل از خواب به بچه مایعات نداده اند، برای تخلیه مثانه قبل از خواب به سرویس بهداشتی برده اند و راس یک ساعت هم بچه را بیدار کرده اند، اما باز هم بچه شب ادراری داشته است. این قبیل بچه ها نیاز به دارو درمانی دارند و باید از طریق مصرف دارو، درمان شوند. داروی کنترل شب ادراری قرص های زیر زبانی مینیرین است. مینیرین باعث می شود حجم ادرار شبانه این بچه ها کم شود. این دارو بی خطر است و هیچ عارضه درمانی یا خطری ندارد. بسیاری از والدین بچه های مبتلا به شب ادراری به پزشک مراجعه و گلایه می کنند که وقتی همه روش های کنترل شب ادراری را انجام داده و موفق نشده اند و در نهایت با مصرف دارو، شب ادراری فرزندشان کنترل شده، به محض آنکه مصرف دارو را قطع می کنند، فرزندشان دوباره مبتلا به شب ادراری می شود. باید توجه داشت که دوره درمانی بچه های مبتلا به شب ادراری خاص است. پزشک به والدین اعلام می کند که بچه باید دو هفته داروی مینیرین را مصرف کند، اما اگر بچه در این مدت شب ادراری نداشت، نباید دارو قطع شود، بلکه باید میزان دوز دارو نصف گردد یا یک شب در میان به او داده شود و این روال چهار هفته ادامه یابد و بعد از آن به مرور زمان و با تاخیر در نوبت های مصرف، دارو را قطع کنیم. اگر این دارو سه یا چهار هفته به بچه داده و یک باره قطع شود، شب ادراری دوباره باز می گردد، بنابراین میزان مصرف و نحوه قطع دارو بسیار مهم است و باید تحت نظر پزشک و به مرور زمان قطع شود. وقتی بچه به صورت ناگهانی از این دارو محروم شود، احتمال بازگشت دوباره شب ادراری زیاد است. بچه هایی داریم که تا سنین ۱۰ سالگی مبتلا به شب ادراری می شوند، بنابراین بهتر است قبل از آنکه بچه به این سن برسد، در همان سنین کودکی برای کنترل شب ادراری عمل کنیم. *متخصص ارولوژی