خانه / سلامت / چرا تخت بیماران روانی در بیمارستان‌های عمومی مستقر شد؟

چرا تخت بیماران روانی در بیمارستان‌های عمومی مستقر شد؟

سلامت نیوز: آخرین تحقیقات وزارت بهداشت در زمینه بهداشت روان در ‌سال ٩١ انجام شد که براساس آن، ٢٣. ۶ درصد از مردم ایران، مبتلا به انواع علایم روانی شناخته شدند. درواقع چیزی در حدود یک‌چهارم که آماری تأسف‌بار بود. سهم بیشترین ابتلا در این فهرست نیز به «اضطراب» و «افسردگی» اختصاص داشت. آنچه ماجرا را حادتر می‌کرد، رویکرد افکار عمومی نسبت به بیماری‌های اعصاب و روان بود.

به گزارش سلامت نیوز، روزنامه شهروند در ادامه می نویسد: یا به علایم آن اهمیت نمی‌دهیم یا از پذیرفتن علایم ابتلا به جهت انگ آن با عنوان «بیمار روانی» ترس داریم و به این ترتیب به متخصص مراجعه نمی‌کنیم. در عین حال کمبود تخت‌های روانپزشکی به‌خصوص در مبتلایان به اختلالات شدید، یکی از مشکلات حادتر به شمار می‌آمد.

وزیر بهداشت ابتدای همین هفته در جریان افتتاح هزار تخت روانپزشکی در خوزستان از کمبود تخت‌های روانپزشکی در کشور خبر داد. با این حال، افکار عمومی کمتر از این نهضت خبردار شد. ماجرا درواقع فقط به افتتاح سراسری تخت‌های روانپزشکی در کل کشور برنمی‌گردد. جریان مهم‌تر، اقدام وزارت بهداشت و درمان برای استقرار تخت‌های روانپزشکی در بیمارستان‌های عمومی بود. سال‌هاست که افکار عمومی در مقابل مفهوم «بیمار روانی» موضع دارد؛ آنچه متخصصان این حوزه از آن به‌عنوان «انگ» یاد می‌کنند. با این حال رویکرد جهانی همواره در این سال‌ها به سمت انگ‌زدایی از این مفهوم پیش می‌رفت. به این ترتیب که تخت‌های روانپزشکی در کنار تخت‌های دیگر بیماران در بیمارستان‌های عمومی قرار گیرد تا هم پذیرش بیماری برای خود بیمار راحت‌تر باشد، هم موضع عموم مردم نسبت به «بیمار روانی» تغییر کند و او را شبیه به بیماران دیگر بپذیرند. اطرافیان بیمار هم راحت‌تر می‌پذیرند که بیمار خود را نزد پزشک متخصص ببرند، چراکه با انگ‌زدایی از این مفهوم دیگر کسی از معرفی خود یا آشنایان و نزدیکانش به‌عنوان «بیمار روانی» واهمه یا شرم نخواهد داشت.

همان‌طور که اختلالات شیمیایی در بدن ممکن است به بیماری‌های جسمی منجر شود، گاهی همین اختلالات در مغز هم به معضلات روانی می‌انجامد. با این حال پذیرش این موضوع از سوی مردم همیشه سخت بوده است. «بیمار روانی» با انگ «روانی» شناخته می‌شود و حتی پزشکان حوزه‌های دیگر هم از استقرار تخت‌های روانپزشکی در بیمارستان عمومی سر باز می‌زدند. مسائل اقتصادی و انتقاعی هم در این زمینه دخیل بوده است. چنانچه مدیران بعضی بیمارستان‌ها همواره ترجیح داده‌اند به جای اختصاص‌دادن بخش‌های روانپزشکی در بیمارستان که کم‌درآمد است، به بخش‌های پردرآمدی نظیر جراحی میدان بدهند.

حالا وزارت بهداشت در اقدامی عاجل در همین هفته بخش اعظمی از این هزار تخت روانپزشکی را در بیمارستان‌های عمومی مستقر کرد تا گامی بزرگ در جهت رفع چند مشکل برداشته باشد؛ انگ‌زدایی از بیمار روانی، رفع مشکل کمبود تخت‌های روانپزشکی و درنهایت توجه به سلامت بهداشت روان. این طرح که هم‌راستا با طرح تحول سلامت پیش می‌رود، البته مشکلاتی نیز به همراه داشته است. نقدهایی هم به آن وارد است که در این کوتاه ‌سخن نمی‌گنجد، چراکه عدم‌پرداخت درست این خبر بزرگ از سوی رسانه‌ها، هر روزنامه‌نگار منصفی را بیشتر به توجه دادن به این موضوع فرامی‌خواند تا نقد آن. بخشی از اهمیت موضوع هم به علت نزدیکی به ایام انتخابات و ماجراهای پسابرجامی نادیده گرفته شده که جای تأسف است. پایان سخن این‌که همه ما ایرانی‌ها منتقدان خوبی هستیم اما زبان‌مان به تکریم و تحسین یکدیگر باز نمی‌شود. جای تأسف است.

درباره ی ali

مطالب مرتبط

شب های خیس کودک!

سلامت نیوز-*دکتر سهراب نقی زاده: شب ادراری یکی از شایع ترین معضلات دوران کودکی است که خانواده ها با آن درگیر هستند و باعث اختلال در زندگی آنها می شود. به نوعی که اگر از پنجره خانه ای پتو یا تشکی مقابل آفتاب آویزان باشد، می توانیم حدس بزنیم که کودکی در این خانواده درگیر شب ادراری است. به گزارش سلامت نیوز به نقل از زندگی آنلاین، شب ادراری یکی از شایع ترین معضلات دوران کودکی است که خانواده ها با آن درگیر هستند و باعث اختلال در زندگی آنها می شود. به نوعی که اگر از پنجره خانه ای پتو یا تشکی مقابل آفتاب آویزان باشد، می توانیم حدس بزنیم که کودکی در این خانواده درگیر شب ادراری است. برای آنکه دلایل این معضل را بدانیم و از راهکارهای مقابله با آن آگاه شویم، با دکتر سهراب نقی زاده؛ متخصص ارولوژی گفتگو کردیم. یکی از مشکلاتی که در بین بچه ها زیاد مشاهده می شود و باعث اذیت خانواده ها می شود، شب ادراری است. شب ادراری در مورد بچه هایی گفته می شود که شب ها در خواب ادرار می کنند. شب ادراری زمان به خصوصی ندارد و امکان دارد چند روز یک بار یا هر روز اتفاق بیفتد. ریشه شب ادراری ژنتیکی است و معمولا در بین اعضای خانواده این بچه ها مانند پدر و مادر، خواهر و برادر، دایی و عمو یا دیگر بستگان نسبی سابقه شب ادراری وجود دارد. علت بروز شب ادراری بچه ها وقتی به سنین خاصی می رسند، باید بتوانند ادرار خودشان را تا رسیدن به سرویس بهداشتی کنترل کنند، اما بچه هایی که دچار شب ادراری می شوند، به دلیل آنکه برای تخلیه مثانه به سرویس بهداشتی مراجعه نمی کنند و ادرار خودشان را نگه می دارند، مثانه آنها خسته می شود و دچار معضل شب ادراری می شوند. در این قبیل بچه ها والدین با مراجعه به پزشک اعلام می کنند که بچه هنگام بازی لباس زیر خودش را خیس کرده، یعنی به جای آنکه برای تخلیه ادرار به سرویس بهداشتی مراجعه کند، ادرار خود را نگه می دارد و این به اندازه ای طول می کشد که بچه چکه ادراری دارد. در این بچه ها باید والدین آنها را وادار کنند که در طول روز ۵ تا ۶ بار به سرویس بهداشتی بروند و مثانه خودشان را خالی کنند تا مثانه خسته نشود. راهکارهای موثر برای کنترل شب ادراری ۱- مراجعه دائم کودک به سرویس بهداشتی کاری به این نداریم که بچه ادرار دارد یا ندارد، بلکه برای آموزش دادن به بچه و جلوگیری از نگه داشتن ادرار، باید بچه دائم به سرویس بهداشتی مراجعه کند و قبل از آنکه مثانه اش پر شود، آن را تخلیه کند. والدین می توانند آب را باز کنند تا از طریق صدای آب گوش بچه تحریک شود تا مثانه اش را تخلیه کند یا بخشی از بدن او را خیس کنند که باز هم می تواند محرک خوبی باشد. نگه داشتن بیش از اندازه ادرار باعث مثانه های بیش فعال در بچه ها می شود که می تواند زمینه ساز شب ادراری در بچه ها شود. ۲- کاهش مصرف مایعات قبل از خواب راهکار دوم برای کنترل شب ادراری، کاهش مصرف مایعات قبل از خواب است. والدین باید دو ساعت قبل از خواب، میزان مصرف مایعات بچه را کاهش دهند و از دادن میوه های آبدار مانند هندوانه و خربزه به بچه ها خودداری کنند و البته قبل از خواب مثانه بچه ها را خالی کنند تا بچه با مثانه خالی به رختخواب برود. ۳- تعیین ساعت شب ادراری در بچه ها بچه های مبتلا به شب ادراری خواب های عمیقی دارند. بنابراین والدین باید چندین روز بیدار بمانند تا متوجه شوند فرزندشان چه ساعت هایی رختخواب خود را خیس می کند. والدین باید برای همان ساعت ها بیدار شوند، فرزندشان را بیدار کنند و برای تخلیه مثانه به سرویس بهداشتی ببرند. وقتی این بچه یک ماه راس یک ساعت معین از خواب بیدار شود و به دستشویی برود، در اصطلاح روانشناسی شرطی می شود و قدرت ذخیره سازی مثانه اش بالا می رود. ۴- کم کردن حجم ادرار شبانه بچه ها با دارو درمانی موارد بسیاری داشته ایم که والدین دو ساعت قبل از خواب به بچه مایعات نداده اند، برای تخلیه مثانه قبل از خواب به سرویس بهداشتی برده اند و راس یک ساعت هم بچه را بیدار کرده اند، اما باز هم بچه شب ادراری داشته است. این قبیل بچه ها نیاز به دارو درمانی دارند و باید از طریق مصرف دارو، درمان شوند. داروی کنترل شب ادراری قرص های زیر زبانی مینیرین است. مینیرین باعث می شود حجم ادرار شبانه این بچه ها کم شود. این دارو بی خطر است و هیچ عارضه درمانی یا خطری ندارد. بسیاری از والدین بچه های مبتلا به شب ادراری به پزشک مراجعه و گلایه می کنند که وقتی همه روش های کنترل شب ادراری را انجام داده و موفق نشده اند و در نهایت با مصرف دارو، شب ادراری فرزندشان کنترل شده، به محض آنکه مصرف دارو را قطع می کنند، فرزندشان دوباره مبتلا به شب ادراری می شود. باید توجه داشت که دوره درمانی بچه های مبتلا به شب ادراری خاص است. پزشک به والدین اعلام می کند که بچه باید دو هفته داروی مینیرین را مصرف کند، اما اگر بچه در این مدت شب ادراری نداشت، نباید دارو قطع شود، بلکه باید میزان دوز دارو نصف گردد یا یک شب در میان به او داده شود و این روال چهار هفته ادامه یابد و بعد از آن به مرور زمان و با تاخیر در نوبت های مصرف، دارو را قطع کنیم. اگر این دارو سه یا چهار هفته به بچه داده و یک باره قطع شود، شب ادراری دوباره باز می گردد، بنابراین میزان مصرف و نحوه قطع دارو بسیار مهم است و باید تحت نظر پزشک و به مرور زمان قطع شود. وقتی بچه به صورت ناگهانی از این دارو محروم شود، احتمال بازگشت دوباره شب ادراری زیاد است. بچه هایی داریم که تا سنین ۱۰ سالگی مبتلا به شب ادراری می شوند، بنابراین بهتر است قبل از آنکه بچه به این سن برسد، در همان سنین کودکی برای کنترل شب ادراری عمل کنیم. *متخصص ارولوژی